Geboren te Rotterdam, Zuid-Holland. Frans Hummelman (Ef Leonard) was een Nederlands schrijver van romans en sciencefictionverhalen en vertaler. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zwierf hij zonder papieren door België, Frankrijk, Spanje en Portugal met de bedoeling Engeland te bereiken, omdat hij de dienstplichtige leeftijd had bereikt; via Normandië kwam hij weer in Nederland terecht, waar hij door een stommiteit in Duitse krijgsgevangenschap raakte. Hij schreef over zijn belevenissen een roman die hij nergens gepubliceerd kreeg, terwijl intussen zijn bureauladen zich begonnen te vullen met gedichten, romanfragmenten, novellen, cabaretteksten en conferences.
Na tal van baantjes die hem niet lagen kwam hij terecht bij Uitgeverij De Spaarnestad, en werd redacteur van Okki en Taptoe (later overgeheveld naar Malmberg).
In 1971 won hij de eerste prijs, in de door de NOS/BRT uitgeschreven wedstrijd voor het beste SF-verhaal voor radio met In spin - opnieuw gaat de bocht in. In 1973 volgde de verhalenbundel In spin, opnieuw de bocht in. Hij schreef korte verhalen die in verschillende verhalenbundels gepubliceerd werden.
Hummelman vertaalde ook een aantal boeken voor diverse uitgeverijen, waaronder James en de reuzenperzik van Roald Dahl. Zijn roman Op lemen voeten uit 1975 flopte en Hummelman kwam na een depressie in de WAO terecht waarna hij zich toelegde op het schilderen. Na een lange stilte verscheen in 1994 een gedichtenbundel getiteld Het hand verlicht de angst. Hummelman richtte de Zelfk(r)ant op, een blad voor daklozen en publiceerde net voor zijn dood de oorlogsroman De zwangere soldaat.
Overleden te 's-Hertogenbosch, Noord-Brabant, na een slepende ziekte.