Fandata

De Bibliografie van het Fantastische.
Momenteel word er gewerkt aan de Fandata. Dit om het beter te maken. Het kan gebeuren dat het er soms anders uitziet dan dat je gewend bent.


Welkom bij Fandata... DE site die informatie verstrekt over de in de Nederlandse taal uitgegeven Fantastiek (ofwel Sciencefiction, Fantasy & Horror), voor welke leeftijdscategorie dan ook! We pretenderen niet compleet te zijn, maar wel de compleetste. Dat kan haast ook niet anders. We zijn er al dik veertig jaar mee bezig. Er blijft echter nog heel erg veel om te ontdekken en onderzoeken en daar blijven we enthousiast en meer dan ijverig mee bezig! Mis je iets, bijvoorbeeld over je eigen verhalen... deel dat dan met ons, zodat we dan weer een stukje completer zijn. Veel plezier!!!

Een recensie van Zwartruimte van Jasper Polane door Jos Lexmond
In mijn laatste recensie, die van ‘Sterrenlichaam’ van Roderick Leeuwenhart, schreef ik dat Roderick met ‘Sterrenlichaam’ in ieder geval tot de hoofdklasse van SF-auteurs in het Nederlandse taalgebied was toegetreden! Graag had ik dat bij Jasper met zijn ‘Zwartruimte’ ook zo geschreven, maar Jasper behoorde al tot de hoofdklasse. Het houd nu hooguit in dat hij er nog steviger in staat!!!

Voordat ik met de eigenlijke recensie begin (natuurlijk ben ik allang begonnen) wil ik toch diegene complimenteren die verantwoordelijk is voor de algehele boekverzorging. Die wordt namelijk nogal eens vergeten en opereert meestal op de achtergrond. Uiteraard maakte Jasper de illustratie, maar voor de rest is toch Petra Polane-Loijenga degene (als ik het goed begrepen heb) die verantwoordelijk is voor de graphics. Het boek oogt zeer fraai, ademt luxe, stijl en is schitterend en dan heb ik het dus niet eens over de inhoud. Het boek ligt heerlijk in de hand tijdens het lezen. Elke auteur zou in zijn handjes knijpen met zo’n vrouw. Driewerf lof dus!!! Omslagontwerpers en ook illustrators worden nauwelijks genoemd in recensies, maar zijn meestal wel de gateway tot het boek en verhaal. Zonder een mooie omslag en illustratie meestentijds geen aantrekking en geen verkoop. Het smoeltje, om het zo maar eens te zeggen, is uitermate belangrijk. En dan nu over naar de werkelijke recensie (zei hij, al bijna tweehonderd woorden ver in zijn verhaal zijnde). ‘Zwartruimte’ begint dus al in 2018 met het verschijnen van ‘Witruimte’ in Ganymedes 18 (en later nog eens als publiekswinnaar van 2018 in EdgeZero 2018). Deze zin om maar eens aan te geven dat de bestaansgeschiedenis meestal geen kattenpis is. Als je dus bedenkt dat het nu al 2022 is, wil dat zeggen dat Jasper er al 4 jaar mee bezig geweest is. Waarschijnlijk niet continu. Er zal best nog wel wat anders tussendoor gebeurd zijn, maar op de achtergrond zal het altijd wel gespeeld hebben en zachtjesaan gegroeid zijn. Respect dus voor het doorzettingsvermogen. Je moet meer dan gemotiveerd zijn om een verhaal om te bouwen naar een consistent boek. Het resultaat is er dan ook wel naar. De opgeroepen beelden zijn rijk geïllustreerd als je ze tot je neemt. Het verhaal munt uit door de gedane research en puilt uit van de details. Sommige zullen er niet echt toe doen, maar als ze er niet waren zouden ze node gemist worden. Ze vervolmaken en verlevendigen. Ook ‘Zwartruimte’ is alweer SF van internationale allure en verdient, net als ‘Sterrenlichaam’ van Roderick Leeuwenhart een Angelsaksische (en wellicht ook een Chinese) vertaling en introductie.

En nu... nu moet ik iets vertellen over de inhoud! Een schier onmogelijke taak, want je kan er niet zomaar een paar stukjes uit plukken, dat zou geen eer doen aan het verhaal. Maar het verhaal is complex, tijden lopen in elkaar over en mensen blijven mensen, ondanks dat ze hun menszijn ontgroeid zijn. Ze zijn meer dan dat geworden en schikken tijdlijnen en veranderen werkelijkheden naar believen en behoefte. Lopende band medewerker Tobias RGZ-193 is een dromer en hij mijmert er vaak op los. Hij en zijn collega’s zijn niet meer dan slaven opgedreven door opzieners met stroomstokken, die elektrische schokken uitdelen als het werk niet naar wens en/of voldoende snel wordt uitgevoerd. Maar Tobias ziet patronen achter de gang van zaken en heeft een gave. De gave om te begrijpen hoe ingewikkelde machines werken en uiteindelijk ook hoe de witruimte werkt en hoe hij er zelf beter van kan worden.

Het verhaal speelt zich af tussen 1453 en 2600, maar veel pijl is daar niet op te trekken omdat telkenmale een her configuratie van de tijd plaatsvindt, waardoor het tijdsbeeld telkenmale anders is. Pracht verhaal, om het nog maar eens te zeggen. En... als ik het goed begrepen heb, is Jasper er nog niet mee klaar. Een mailwisseling met Paul van Leeuwenkamp, bracht een geheel nieuw en nog niet ontgonnen terrein in dezelfde omgeving aan het licht. Of het een verhaal, of een nieuw boek wordt, is bij deze recensent nog niet bekend. Maar hij houdt het scherp in de gaten, want hij is inmiddels verslingerd geraakt aan de Witruimte, Zwartruimte of misschien wel Grijsruimte. Meer van dit graag!!!
Tais Teng, schrijver, illustrator en kunstenaar
Geboren te 's-Gravenhage. Als kind ambieerde hij een carrière als ruimtepiloot of duiker naar verzonken schatten. Lezen ging niet best en hij kreeg bijles. Uiteindelijk overwon hij zijn aversie tegen lezen en begon hij zelf zijn eigen verhalen te schrijven. Ook toonde hij een talent voor schilderen en tekenen. Tijdens zijn studie biologie bleek dat hij in plaats van wetenschapper liever schrijver werd. Rond 1971 vestigde hij zich als illustrator/kunstenaar. Zijn belangstelling voor sciencefiction leverde hem enige opdrachten op van uitgevers binnen het genre.

SF werd in de jaren zeventig zeer populair in Nederland en Tais Teng mocht zich uitleven op de covers van verschillende SF-boeken. Hij schilderde uiteindelijk zoveel ontploffende ruimteschepen voor de Duitse Perry Rhodan-reeks dat hij, volgens eigen zeggen, lange tijd geen vuurbal meer kon zien. Teng werd een bekende artiest binnen de SF-wereld en hij was onder andere betrokken bij tijdschriften als King Kong SF en Holland-SF. Hij ontwierp bijvoorbeeld ook het beeldje voor de King Kong Award (de voorloper van de Paul Harland Prijs) die jaarlijks werd uitgereikt aan het beste korte SF-verhaal. Saillant detail is dat Teng zelf de King Kong Award een aantal malen heeft gewonnen.

Tegenwoordig maakt hij voornamelijk illustraties en boekomslagen voor de Amerikaanse markt. Het merendeel hiervan is sciencefiction, Fantasy of horror. In 1971 verscheen zijn eerste sciencefiction verhaal voor volwassenen. Voor diverse tijdschriften schreef hij verhalen waar hij buiten Europa ook bekend mee werd en prijzen won. De King Kong Award won hij zo vaak dat de jury bepaalde dat hij niet ieder jaar meer mee mocht doen om een ander ook eens een kans te geven. De illustraties voor zijn verhalen en boeken verzorgde hij vaak zelf. In de jaren tachtig begon Teng met het schrijven van boeken voor de jeugd. Vanaf 1982 toen zijn eerste kinderboek Als de cactussen zachtjes fluiten uitkwam, schrijft hij voornamelijk voor kinderen.

Inmiddels heeft Teng meer dan honderd boeken geschreven voor kinderen en volwassen. Hij heeft een voorkeur voor griezelverhalen en SF, maar schrijft tevens detectives en historische romans. Ook was hij, samen met bekende schrijvers als Paul van Loon en Bies van Ede, lid van het Griezelgenootschap, een groep schrijvers die uitsluitend griezelverhalen voor kinderen schreef en in 2004 uit elkaar ging. Tais Teng schrijft behalve in het Nederlands ook in het Engels. In deze taal heeft hij zo'n 25 verhalen gepubliceerd en een roman: The Emerald Boy. Tegenwoordig werk hij vaak samen met schrijver Jaap Boekestein
Een recensie van Titan 2030 van Luc Faes door Olav Heirman
Bij het snuisteren in de tweedehandswinkel van Oxfam in Gent kwam ik dit boek toevallig tegen. Enkel door de tekst op de achterkant kocht ik het boek aan.

Luc Faes blijkt een Gents auteur te zijn en dit boek maakt eigenlijk deel uit van een trilogie, uitgegeven door Witsand Uitgevers, waar ik nooit eerder van gehoord had.

Het boek is eigenlijk een futuristische roman. Het is gesitueerd in 2030 – de nabije toekomst – en de hoofdpersoon is een advocaat die in dienst is van het Gentse bedrijf dat een techniek heeft ontwikkeld om genetisch gemanipuleerd zeewier te gebruiken voor filtering en hergebruik van water op lange ruimtereizen. Daarvoor heeft het ook een overeenkomst met de Staat maar die blijkt niet in staat om hun deel van de overeenkomst na te komen. Daarop volgt een rechtszaak. Het boek verhaalt de gebeurtenissen vanuit het standpunt van die advocaat, Maarten De Man. De technologische en maatschappelijke ontwikkelingen zijn niet écht baanbrekend en vormen eerder de achtergrond dan een primair element te zijn in het boek.

Het boek beschrijft vooral de persoonlijke ontwikkeling van Maarten De Man, die door een toevallige ontmoeting met een dakloze vrouw van zijn stuk wordt gebracht en begint na te denken over zijn leven en loopbaan. Doorheen het ganse verhaal wordt echter tegelijkertijd ook een stukje mogelijke toekomst geschetst.

Voor mij was het boek leuk om lezen omdat er een aantal Gentse locaties in worden gebruikt. En de emotionele groei die het hoofdpersonage kent is realistisch beschreven, de karakters zijn zeker niet tweedimensioneel maar krijgen doorheen het boek diepte.

Het is een open einde waardoor je wel het verlangen voelt om ook de vervolgen te lezen om te weten hoe het verder gaat met de hoofdpersonages.

Al bij al een verrassende kennismaking met deze Gentse auteur en ik heb dus de rest van deze boeken op mijn aankooplijstje gezet…