Het geluid. Suite in vier bewegingen

De jonge man Geert hoort op zekere morgen een vreemd en ongewoon geluid, dat nergens vandaan schijnt te komen en dat niemand anders waarneemt. Dit geluid begeleidt hem voortdurend en gaat zijn leven ingrijpend veranderen: de creatieve krachten die in hem sluimerend aanwezig waren komen los, terwijl zijn bewustzijnsgraad verruimt, wat o.a. ook een sterker sociaal bewustzijn meebrengt. Weldra horen ook andere jonge mensen hetzelfde geluid, met dezelfde gevolgen. De pers, aanvankelijk sceptisch tegenover het verschijnsel, gaat zich er nu voor interesseren, zodat ook de politici, de politie en weldra geheel het maatschappelijk bestel zich met het 'geluid' gaat bemoeien. Aanvankelijk bestreden, wordt het geluid, wanneer het bestaan ervan niet meer ontkend kan worden, institutioneel. Allerlei mensen die helemaal geen geluid horen weten er alles van: 'het geluid' verliest zijn zuiverheid. Geert neemt volstrekt afstand van 'het geluid', in zijn geïntegreerde vorm: aan het geluid als verschijnsel kan en wil hij echter noch ontkomen noch verzaken.