Persoon/N1854406574
Thomas van Slobbe is een Nederlandse ecoloog en schrijver onder het pseudoniem Ruben van Dijk.
Hij is één van de meest originele en invloedrijke denkers uit de natuurbeweging. Ruben van Dijk is naast schrijver van thrillers met zijn Stichting wAarde werkzaam als adviseur in de wereld van politiek en milieu. Hij heeft zowel in het bedrijfsleven als bij de overheid gewerkt en was direct betrokken bij diverse initiatieven ter beperking van het broeikaseffect. Uit eigen ervaring kan hij getuigen van de gigantische invloed van multinationals op het klimaatbeleid, die, deels achter de schermen en buiten het zicht van de media, altijd en onmiskenbaar aanwezig is.
Van Slobbe heeft diverse boeken over klimaatverandering geschreven (deels onder pseudoniem Ruben van Dijk), en werd in 2009 uitgeroepen tot één van de 100 meest invloedrijke Nederlanders op het vlak van duurzaamheid.
hij wordt herinnerd als een gedreven pleitbezorger van het contact tussen mensen en natuur. Als oprichter van denktank Stichting wAarde zette hij praktische en publieke acties op om het Nederlandse landschap wilder en toegankelijker te maken. Van Slobbe werkte liever buiten: “Binnen heb je heel andere gesprekken dan buiten,” zei hij in 2011, en veel van zijn projecten waren dan ook gericht op ervaringen in het veld.
Al in 2004 introduceerde hij het idee van het ‘smulbos’ — een meerjarige, bosachtige voedselaanplant — ruim voordat voedselbossen in Nederland gangbaar werden. Samen met radioprogramma Vroege Vogels begon hij de campagne ‘bomen voor koeien’, waarmee schaduwrijke plekken in weilanden werden gestimuleerd; in twintig jaar tijd leidde dat tot ruim 100.000 extra bomen, struiken en houtwallen. Op een geheime locatie in Nederland probeerde hij ook letterlijk ruimte te scheppen waar de mens niets te zoeken had door een perceel af te sluiten en het ongerept te laten.
In zijn essays — onder andere het boek Natuurvervaging (2021) — waarschuwde Van Slobbe dat natuur niet langer vanzelfsprekend is maar een onderwerp van meningen en besluiten is geworden. Hij probeerde zo de vanzelfsprekendheid en oorspronkelijke waarde van natuur terug op de maatschappelijke agenda te krijgen. Hij experimenteerde ook juridisch: hij wilde ooit grond “ont-eigenen” zodat die van niemand zou zijn, maar botste op de onmogelijkheid van eigendomloze grond in de wet.
Naast non-fictie publiceerde hij ecothrillers onder het pseudoniem Ruben van Dijk (bijv. Het Kyotocomplot, Graan) om milieuproblemen ook via fictie bij een breder publiek onder de aandacht te brengen. Collega’s benadrukken zijn nieuwsgierigheid en vermogen om gesprekken op gang te brengen; Jaap Dirkmaat sprak over zijn “onschuldige en gewichtige vragen”. Van Slobbes nalatenschap is tastbaar: initiatieven en veranderde landschappen waardoor Nederland op een klein maar zichtbaar niveau wilder en natuurlijker is geworden.
In 2025 werd vastgesteld dat hij ongeneeslijk ziek was. Overleden in 2026. Hij liet een vrouw en twee kinderen achter.