|
|
| Regel 1: |
Regel 1: |
| Een vliegtuig met een zeer heterogene passagierslijst stort neer in de wildernis. Wie zal de leiding nemen over de noodgedwongen ‘samenleving’ van de overlevenden? De kolonel met zijn revolutionaire plannen, de schrijver ‘God in het diepst van zijn gedachten’, de bankier, de priester, de piloot? Ieder verspeelt zijn kansen op zijn manier. Maar wat moet er dan gebeuren met de kinderen die zich in het vliegtuig bevonden? Het meisje An (17) wil de leiding wel op zich nemen doch de voorstellen van de priester om een seksuele verbintenis aan te gaan (met de drogredenen: we stichten een groot gezin) worden door haar niet aanvaard. De kinderen redden zich voorlopig nog het best. Ze gaan op zoek naar voedsel en naar een eigen God. Wie verklaart ‘het wonder’ dat Moulay, de kreupele jongen overkomt? Hij heeft zijn hele leven in metalen beugels moeten lopen, nu werpt hij ze van zich af want hij heeft ‘de heilige luchtwaardin en de heilige piloot’ gezien, zo beweert hij. De kinderen geloven, de priester twijfelt. De kleine samenleving bereikt haar Utopia. Dan komen de vliegtuigen van Brutopia om hen te ‘redden’. Terug in de ‘beschaafde wereld’ blijkt dat de ‘allerlaatste revolutie’ diepe sporen heeft nagelaten. Hebben de volwassen op hun beurt, langs andere wegen de heilsstaat van de kinderen gevonden?
| | |
