Data import; schrijvers - page-props |
Data import; schrijvers - main-props |
||
| Regel 1: | Regel 1: | ||
Geboren te Cleveland, Ohio. Vanaf dat moment probeerde hij andere kinderen aan het lachen te maken. Op de kleuterschool was Dav al heel verantwoordelijk: als er iets misging, was híj daar meestal verantwoordelijk voor. Op de basisschool in Elyria, Ohio , werd Pilkey gediagnosticeerd met ADHD en dyslexie. Zijn juf stuurde hem zo vaak de klas uit, dat ze speciaal voor Dav een tafel op de gang zette zodat hij daar kon werken. Aan dat bureau verzon Dav Pilkey zijn eerste verhalen. Al zijn klasgenoten vonden die verhalen vol gekke tekeningen supergrappig, maar zijn juf dacht daar anders over. Ze waarschuwde: ‘Je kunt niet de rest van je leven gekke boeken maken!’ Gelukkig luisterde Dav nooit zo goed. Voor straf moest hij naar de middelbare school, waar andere leraren hem nog meer ontmoedigden. Ze vonden dat hij maar zo snel mogelijk moest ophouden met grappige verhalen verzinnen. Gelukkig dachten ze daar op de universiteit anders over. Een van Davs docenten raadde hem aan om kinderboeken te gaan schrijven. De schok van zo veel aanmoediging werd Dav bijna te veel. Gelukkig kwam hij er snel weer bovenop, en maakte hij zijn eerste kinderboek. | |||
Versie van 24 dec 2021 17:20
Geboren te Cleveland, Ohio. Vanaf dat moment probeerde hij andere kinderen aan het lachen te maken. Op de kleuterschool was Dav al heel verantwoordelijk: als er iets misging, was híj daar meestal verantwoordelijk voor. Op de basisschool in Elyria, Ohio , werd Pilkey gediagnosticeerd met ADHD en dyslexie. Zijn juf stuurde hem zo vaak de klas uit, dat ze speciaal voor Dav een tafel op de gang zette zodat hij daar kon werken. Aan dat bureau verzon Dav Pilkey zijn eerste verhalen. Al zijn klasgenoten vonden die verhalen vol gekke tekeningen supergrappig, maar zijn juf dacht daar anders over. Ze waarschuwde: ‘Je kunt niet de rest van je leven gekke boeken maken!’ Gelukkig luisterde Dav nooit zo goed. Voor straf moest hij naar de middelbare school, waar andere leraren hem nog meer ontmoedigden. Ze vonden dat hij maar zo snel mogelijk moest ophouden met grappige verhalen verzinnen. Gelukkig dachten ze daar op de universiteit anders over. Een van Davs docenten raadde hem aan om kinderboeken te gaan schrijven. De schok van zo veel aanmoediging werd Dav bijna te veel. Gelukkig kwam hij er snel weer bovenop, en maakte hij zijn eerste kinderboek.