Boek/-854805163
Geen bewerkingssamenvatting
 
ws-page-props
Regel 14: Regel 14:
|OmslagIllustratiesPg=Persoon/2476676
|OmslagIllustratiesPg=Persoon/2476676
|Opmerking=Het omslag toont een deel van L'Oeuil du silence van Max Ernst.
|Opmerking=Het omslag toont een deel van L'Oeuil du silence van Max Ernst.
|Cover=ballard_j_verdronkenaarde_1976_2.jpg
|Cover=Verdronken-aarde-de-j-g-ballard-1976-2-235312-1759597592.jpg
|ID=-854805163
|ID=-854805163
|GUID={C428E3A9-2728-11D8-B1DD-00105A7169F9}
|GUID={C428E3A9-2728-11D8-B1DD-00105A7169F9}
|HeeftCover=1
|HeeftCover=1
}}
}}

Huidige versie van 4 okt 2025 17:07

Als de zon zijn evenwicht verliest en de aarde in een verzengende gloed zet, smelten de poolkappen. Het water stijgt tegelijkertijd met de temperatuur; de woekerende plantenwereld nestelt zich in tropische oerwouden op het onderlopende land. Tussen de spookachtige gebouwen van halfverzonken wereldsteden scharrelen legendarische reptielen in de warme lagunes...

Het is alsof lang vervlogen geologische tijdperken terugkeren. Binnen de poolcirkel woont nog een kleine groep mensen. Sommigen wagen zich naar buiten en trekken door de vroeger bewoonde gebieden; zij brengen de nieuwe aarde in kaart of genieten van de veranderingen. Zonderlingen en gelukzoekers speuren naar de achtergebleven kostbaarheden, zoals de mysterieuze Strangman met zijn gevolg van krokodillen.

Maar als het klimaat de geologische ladder afdaalt, kan de menselijke geest niet achterblijven - oerherinneringen aan de verschroeiende dagen van sauriërs en reusachtige boomvarens ontwaken diep in de mensen...

Soms andere zoekers ontmoetend, terwijl zijn grillige omgeving steeds meer greep op hem krijgt, dwaalt Robert Kerans rond door de wereld van zijn voorouders, die verdrinkt in een fantastisch verleden, dat heden wordt...