Boek/6001188
Semantic MediaWikiDit bericht verdwijnt nadat alle relevante taken zijn afgerond.

Er zijn 2 onvoltooide of openstaande taken, die nodig zijn om het installeren van Semantic MediaWiki te voltooien. Een beheerder of gebruiker met voldoende rechten kan deze uitvoeren. Dit moet worden gedaan voordat nieuwe gegevens worden toegevoegd om tegenstrijdigheden te voorkomen.

Geen bewerkingssamenvatting
 
(Een tussenliggende versie door dezelfde gebruiker niet weergegeven)
Regel 1: Regel 1:
 
In deze bundel worden de verhalen verteld van reuzen die in Nederland en Vlaanderen hebben gewoond. Kenmerkend voor de reus was zijn kracht. Hersens had hij meestal niet erg veel: de meeste reuzen muntten zelfs uit in onnozelheid. Sommigen maakten meedogenloos gebruikt van hun brute kracht, zoals de reus van Antwerpen, die menig visserman verslond. En de rovende reuzen die lange tijd Drenthe onveilig maakten. Maar de doorsnee-reus die was de beroerdste niet. Hij groef rivieren, beken en kanalen en schiep bergen en heuvels en hunebedden. Bij gebrek aan nakomelingen zijn de reuzen uitgestorven. Schuld daaraan is reuzin Walberech, een knappe reuzin met weinig baardhaar, maar met een mond die nooit stilstond. Niettemin leven de reuzen voort in een groot aantal volksverhalen die van generatie op generatie worden doorverteld.
ws-page-props
Regel 8: Regel 8:
|BoekPag=155
|BoekPag=155
|Breedte=12
|Breedte=12
|Lengte=21
|Lengte=21,5
|ISBN=90-389-1228-5
|ISBN=90-389-1228-5
|NUGI=350
|NUGI=350

Huidige versie van 17 sep 2022 12:17

In deze bundel worden de verhalen verteld van reuzen die in Nederland en Vlaanderen hebben gewoond. Kenmerkend voor de reus was zijn kracht. Hersens had hij meestal niet erg veel: de meeste reuzen muntten zelfs uit in onnozelheid. Sommigen maakten meedogenloos gebruikt van hun brute kracht, zoals de reus van Antwerpen, die menig visserman verslond. En de rovende reuzen die lange tijd Drenthe onveilig maakten. Maar de doorsnee-reus die was de beroerdste niet. Hij groef rivieren, beken en kanalen en schiep bergen en heuvels en hunebedden. Bij gebrek aan nakomelingen zijn de reuzen uitgestorven. Schuld daaraan is reuzin Walberech, een knappe reuzin met weinig baardhaar, maar met een mond die nooit stilstond. Niettemin leven de reuzen voort in een groot aantal volksverhalen die van generatie op generatie worden doorverteld.