Maria Kirstine Dorothea Jensen

Geboren te Farsø, Jutland. Was een Deense auteur. Ze groeide op in een dierenverblijf, als de 4e oudste in een broertje van twaalf. Onder hen was Johannes V. Jensen, die net als Thit ervoor koos om zijn artistieke vaardigheden te gebruiken. De relatie tussen hen werd tegenstrijdig in hun volwassen leven. Beide ouders waren sterke en inspirerende persoonlijkheden. De interesse van de vader voor spiritisme infecteerde Thit Jensen, die in reïncarnatie geloofde. Maar ook de vele geboorten van de moeder werden belangrijk voor de latere houding van Thit Jensen ten opzichte van moederschap. Tijdens een geboorte, haar moeder Marie Kirstine gestraald beide keel barrières en werd erg gehumeurd. Een andere geboorte veroorzaakte zo veel rugklachten dat ze een zwaar ijzeren kruis moest dragen dat haar heupen vernietigde. Marie Kirstine was de eerste Deense vrouw die weigerde na de geboorte aanwezig te zijn in de kerk. Op dat moment moest de beledigde kraamafdeling in de kerkdeur staan en wachten tot de predikant de preekstoel passeerde en haar losmaakte van de onzuiverheid die haar geboorte haar had bezorgd. De Jensen vertelt over haar moeder: "Toen ze moe was en wanhopig over de vele zwangerschappen (...) ging naar het plafond en naar de dwarsbalken keek, en weer naar beneden kwam met hernieuwde overheersing over zichzelf, dan was het het zelf dat overwonnen had Ze vertelde me eens tranen in haar ogen: "Ik wil dat mijn kinderen kunnen vertellen waar hun moeder aan is gestorven. Ik wil het. "Anders was haar houding ten opzichte van de kinderen erg onplezierig.Toen de broer eens een ongelukkig vriendinnetje kreeg, verdedigde Thij Jensen het meisje, hoewel ze de broer gelukkig maakte." De moeder antwoordde: "Ik heb mijn kinderen niet opgevoed om gelukkig te zijn, maar om Om bekwaam te worden - dat is wat er gaat gebeuren. "Toen Thij Jensen niet van slagroom in haar thee hield, plaatste de moeder haar op zijn plaats:" U gebruikt room, omdat het alle andere mensen doet, ik wil niet hebben originele kinderen . "Ze beschuldigde haar dochter ook van haar dochters, omdat haar dochters zich niet moesten emanciperen met schrijven. Jensen moest met papier en potlood in haar laarzen met hoge hakken gaan zitten. Er waren 12 kinderen thuis en nooit kalm. Jensen fladderde samen op een bank terwijl ze op Farsø Cemetery zat in het graf van zijn kleine zuster Annas. Toen probeerde ze wanneer ze vrede nodig had, en op 12-jarige leeftijd meende ze hier een dood te hebben gehad, een oude boer die haar voorzichtig naderde. Ze was sinds een overtuigd spiritist, bedoeld om in contact te zijn met overleden familieleden en was ook een schrijfmedium. Toen ze werd uitgenodigd om een biografie van Margrete 1 te schrijven, legde ze uit dat Margrethe niet: "Het eindigde dat mijn halfmanuscript werd vernietigd door een vuur, na vele andere despondensen! Niemand kon het schrijven! Ik wil niet! (...) Maar iemand in de kamer gaat met me praten omdat hij geschreven wil worden. Het is Filip, het kwaad van Spanje, maar ik wil niet! Ik wil niet schrijven over slechte mensen. Thits Jensen debuteerde met de roman " Two Sisters" in 1903 . Als een jong meisje werd ze "Heaven's Beauty" genoemd. Rond 1900 verhuisde ze naar Kopenhagen om over de problemen van de dag te schrijven. Ze kreeg gratis een ladekast in Ole Suhr's Street om 's ochtends koffie te serveren en boodschappen te doen. Ze kreeg een plakje roggebrood en een glas melk - haar enige dagelijkse maaltijd gedurende een aantal jaren totdat ze zwierf en werd ontslagen, werd haar eerste roman verondersteld. Toen bracht ze een stroom boeken uit. De eerste waren vrouwenpolitiek, het latere historische. Haar betrokkenheid bij sociale zaken bracht haar in het hele land op lezingen. Onder haar gevallen was vrijwillige moederschap en gelijkheid van vrouwen . Ze had zo weinig groei dat ze in een telefoonboek op de stoel moest zitten. Maar ze onder de indruk van haar breed. Er was eens een toehoorder die schreeuwde over het verhaal van Adam en Eva: "En aldus zorgde de vrouw ervoor dat de eerste zonde in de wereld kwam!" Jensen antwoordde onmiddellijk: "Javist, maar toen Adam Eva de schuld gaf, kwam de eerste lafaard ter wereld!" Een van haar zwaarste tegenstanders was professor K. Wieth-Knudsen . Op een keer schreeuwde ze tegen hem: "Je gaat te ver, Wieth!". Hij schreeuwde terug: "Je doet dat vaak, Thit!" Haar pogingen om bevalling te voorkomen irriteerden het burgerschap, dat haar drie jaar lang zou hebben uitgerekt door de Finance Act . De raad van bestuur van de auteurs protesteerde in 1929 via Ritzau , maar het was premier Stauning , die uiteindelijk de zaak in de Reichstag beslechtte door te zeggen dat Thit Jensen niet werd aangevallen vanwege zijn literaire kwaliteiten en het was voor degenen die zij in de Finance Act was. Ze heeft zichzelf verteld over de hatelijke aanvallen die ze ontdekte: "Mijn reputatie was als een draak en waar ik voor kwam en in mij moest bijten, niemand zal het nu geloven. Ik moest me verschuilen achter een krant in een kasthoek , omdat mensen gek werden in de gang, lachend en gek, erop wijzend dat ze nooit boos waren geweest in hun leven. In een hotel in Fredericia , werd ik gevraagd om te verhuizen, de reizigers dreigden het hotel te verlaten als ik was er. In een klein stadje in Nørrejylland ging ik weg van de lezing en steen gooide tussen mijn benen en schreeuwde luid: "Daar is het varken ..." Prehistorici plaatsen grote advertenties in de kranten met waarschuwing voor vrouwen over hun zielen redding, niet om naar mijn lezingen te gaan. Ze was in 1912 getrouwd met de kunstenaar Gustav Fenger ; Het huwelijk werd in 1918 bij echtscheiding ontbonden. Fenger was 11 jaar jonger en liet haar achter voor haar beste vriend. Om de pijn te ervaren, trok Jensen een krijt op haar woonkamervloer en stelde zich voor dat ze Fenger in het gat onder haar ledemaat stopte en een haak ophield. Toen de herinneringen haar overweldigden, stond ze op de tak en schreeuwde: "De haak is aan!" Ze schreef de roman "De erotische hamster" (gepubliceerd in 1919) over haar ongehuwde huwelijk, met de boodschap "Never Have Close Friends". In 1927 reisde Thit Jensen naar Nieuw Zeeland en Australië . In Wellington ontmoette ze in de bibliotheek een man die leek te worden verward met HC Andersen . Hij vertelde dat zijn vader feitelijk schoenmaker was geweest in Odense en dat zijn moeder in relatie moest staan met de moeder van Hans Christian Andersen . Hij zelf schreef ook avonturen - en Thit Jensen vertaalde meer van hen in het Deens en liet ze afdrukken in het Berlingske Tidendes Zondagsupplement 1927-28. Ze was een erelid van de Deense schrijversvereniging van 1940, de Deense House of Worship Association uit 1946 en de Spiritistische missie van 1954. Toen ze met de missie in de Daniel Church sprak over 'Wat kunnen we mensen geven om van te leven?' In februari 1954 was de instroom zo groot dat de politie moest verhuizen om het verkeer te reguleren - zelfs als ze met de studentenvereniging sprak. Overleden te Bagsværd.