Adolphe-Ferdinand Celestin d'Espie de La Hire

Geboren te Banyuls-sur-Mer , Pyrénées-Orientales. Jean de la Hire was een productieve Franse auteur van talloze populaire avonturen-sciencefiction- en romantische romans. Hij was een telg uit een oude Franse adellijke familie die dateert uit de regering van Saint Louis, die de oude stad Toulouse tijdens de middeleeuwen een Capitoul gaf. Hij was soldaat tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij stierf in 1956 in Nice als gevolg van een verstopte longen als gevolg van chronische longproblemen als gevolg van vergassing tijdens die oorlog. Op twintigjarige leeftijd koos de enige zoon van de laatste Comte d'Espie het pseudoniem "Jean de la Hire", wat duidelijk de bewondering uitdrukte die hij opdroeg aan La Hire, de legendarische kameraad van Jeanne d'Arc, die beweerde zijn afstammeling te zijn. Als talloze jonge ambitieuze provinciaux die gretig literaire roem en fortuin wilden, migreerde hij naar Parijs met de steun van zijn oom, de toen al beroemde beeldhouwer Aristide Maillol. Maar zijn debuut was niet erg succesvol en nadat hij de Prix Goncourt niet had gekregen, verliet hij de klassieke literatuur en besloot hij meer populaire romans van het roman populaire genre te schrijven. Tijdens zijn leven heeft hij meer dan 300 romans en korte verhalen geschreven, waarvan sommige met meer dan 100.000 nummers zijn gepubliceerd. De meest populaire zijn zijn superwetenschappelijke werken - waaronder de Nyctalope- serie. De meeste van hen - voornamelijk in de stijl van dime-romans: detectiveromans, avonturen, romances, westerse verhalen, enz. - werden als series gepubliceerd in populaire kranten, tijdschriften en kwartaalbladen. Jean de La Hire wordt tegenwoordig vooral herinnerd omdat hij een van de eerste literaire superhelden van de zogenaamde pulpfictie heeft gemaakt: 'The Nyctalope', Leo Saint-Clair. Een veelgemaakte fout leidde ertoe dat de Nyctalope voor het eerst verscheen in 'L'Homme qui peut vivre dans l'eau' (1908). In feite is er geen Nyctalope in dit boek, maar een vorig lid van de Saint-Clair-familie, Jean, die later in andere boeken werd geïdentificeerd als Leo's vader. De echte Nyctalope verscheen voor het eerst in 'Le Mystère des XV' (1911) en werd tot halverwege de jaren vijftig gepubliceerd, toen de boeken door de schoonzoon van La Hire werden herdrukt als herschreven edities. De avonturen van de Nyctalope waren van de sciencefictionstijl: 'In Le Mystère des XV' (1911) probeerde Oxus de planeet Mars te veroveren. In 'Lucifer' (1920) probeerde de gemene Glo von Warteck de wereld te beheersen met "Omega Rays" om de mensheid tot slaaf te maken. In 'Le Roi de la nuit' (1923) vloog de Nyctalope naar Rhea, een onbekende satelliet van de aarde. La Hire was ook de auteur van 'La Roue Fulgurante' (1908), een klassieke ' ruimteopera ' waarin vijf aardbewoners worden ontvoerd in het gelijknamige 'vurige wiel' (een vliegende schotel ) en door buitenaardse wezens naar Mercury worden gebracht zien eruit als lichtkolommen. Andere werken van La Hire omvatten 'Le Corsaire sous-marin' (1912-13), een feuilleton- afgeleide van 79 nummers van Jules Verne, 'Joe Rollon, l'autre homme invisible' (1919 ), een variatie op het verhaal van HG Wells en 'Les Grandes Aventures d'un padvinder' (30 nummers, 1926), een serie met de avonturen van padvinder Franc-Hardi in ondergrondse rijken, andere planeten, etc. In 1940 publiceerde hij een anti-Frans en pro-nazi-boek, 'Le Crime des évacuations; Les Horreurs que nous avons vues', waarin hij de nazi's prees voor hun hulp aan de Franse oorlogsvluchtelingen.