Walter van den Broeck

Geboren te Olen, Antwerpen. Walter Stefaan Karel van den Broeck was een Vlaams-Kempens roman- en toneelschrijver. Hij was de zoon van een Duitse moeder en een vader met een Vlaamse en Mexicaans-Filipijnse achtergrond. Hij groeide op in de ''cité'' naast de koperfabriek in Olen, waar zijn vader werkte. Volgde hoger beroepsonderwijs Nederlands en geschiedenis te Lier. Walter begon zijn loopbaan als leraar Nederlands en geschiedenis in het Vlaamse ''Rijksonderwijs''. In 1974 nam hij ontslag en werd hoofdredacteur van het gratis weekblad ''Turnhout Express''. Hij richtte samen met Frans Depeuter en Robin Hannelore in 1965 het tijdschrift ''Heibel'' op, dat kritisch, humoristisch en polemisch gevestigde literaire waarden op de korrel nam.

In 1967 debuteerde Van den Broeck met de roman ''De troonopvolger'', uitgegeven in eigen beheer. Daarna volgden het feuilleton ''Lang weekend'' (1968) en ''362.880 x Jef Geys'' (1970), waarmee hij als experimenterend prozaïst naam maakte. Voorts schreef hij toneelstukken, televisiespelen en een kinderboek. Tevens is hij samensteller van een aantal anti-Hollander moppenboekjes, zoals ''1 cola met 6 rietjes'' (1969).

Na een aantal autobiografisch getinte romans werd hij in 1972 bekend met het geëngageerde toneelstuk ''Groenten uit Balen'', geïnspireerd op een waargebeurde staking en zijn gevolgen in de Kempense gemeente Balen. Zijn grote doorbraak kwam er in 1980 met de roman ''Brief aan Boudewijn'', waarbij hij fictief de toenmalige Belgische koning Boudewijn een rondleiding gaf door zijn eigen huis, leven en omgeving, en zo de koning een beeld schetste van Vlaanderen en meer in het bijzonder van de Kempen van onderaf.

Zijn werk gaat uit van autobiografische elementen om een tegengeschiedenis te vertellen die haaks staat op de officiële geschiedenis van de grote gebeurtenissen die vaak van abstracte gegevens en analyses uitgaat. Daartegenover vertelt Van den Broeck de concrete, dagelijkse geschiedenis zoals die ervaren wordt door 'de gewone man' en schept daardoor een origineel, maatschappelijk betrokken beeld van hedendaags Vlaanderen in een toegankelijke, soms volkse en komische stijl. Hij won de Staatsprijs voor Toneel in 1982, de Henriette Roland Holst-prijs en de Staatsprijs voor Proza in 1993. Tevens was hij ereburger in zijn geboorteplaats Olen en zijn woonplaats Turnhout.

In 1965 trouwde hij met Eliane de Winter, met wie hij in 1966 twee kinderen kreeg: Stefan (de latere schrijver) in januari en Karl (de latere journalist) in december.

Overleden te Turnhout, Antwerpen.