Emily St. John Mandel

Geboren te Comox op Denman eiland voor de westkust van Brits Columbia. Emily St. John Mandel is een Canadese romanschrijver en essayist. Ze is de dochter van een Canadese moeder, een maatschappelijk werker en een Amerikaanse vader, een loodgieter. St. John, de achternaam van haar grootmoeder, is haar tweede naam. Ze verhuisde, met haar ouders en vier broers en zussen, naar Denman Island voor de westkust van British Columbia op 10-jarige leeftijd, waar ze toen werd opgevoed. Ze kreeg daar thuisonderwijs tot haar 15e, gedurende die tijd begon ze dagelijks in een dagboek te schrijven. Ze verliet de middelbare school op 18 jarige leeftijd om hedendaagse dans te gaan studeren aan de School of Toronto Dance Theatre en woonde kort in Montreal voordat ze naar New York verhuisde. Haar vierde roman, 'Station Eleven' , is een post-apocalyptische roman die zich in de nabije toekomst afspeelt in een wereld geteisterd door de gevolgen van een virus en volgt een gezelschap van Shakespeare acteurs, die van stad naar stad reizen in de buurt van de Grote Meren. Het werd genomineerd voor de National Book Award, de PEN / Faulkner Award en de Orange Prize for Fiction, en won de Arthur C. Clarke Award 2015 en de Toronto Book Award. Een verfilming van de roman werd ontwikkeld door producer Scott Steindorff. De resulterende miniserie van tien afleveringen op HBO Max, Station Eleven, ging in première op 16 december 2021. Mandel pakte een gratis krant in Toronto, las een boekbespreking en begon met de auteur te corresponderen. Later werd hij haar vriend en verhuisden ze naar New York City, waar ze haar man ontmoette. Mandel woont in New York City met haar man, toneelschrijver en executive recruiter Kevin Mandel, en hun dochter.