Emma Brunner-Traut

Geboren te Frankfurt am Main. Was een Duitse egyptoloog. Emma Traut had een groot muzikaal talent en wilde eerste concertpianist worden. Op het moment van haar afstuderen ontmoette ze echter de Egyptoloog Hellmut Brunner (1913-1997), die haar inspireerde voor Egyptologie en met wie ze in 1937 trouwde. Na het afronden van haar studie in Egyptologie, ontving ze haar doctoraat in 1937 met een proefschrift over "Dance in Ancient Egypt". In 1937/1938 vergezelde zij haar echtgenoot op zijn reisbeurs van het Duitse Archeologisch Instituut naar Egypte en nam deel aan opgravingen door Hermann Junker in Giza en door Günther Roeder in Hermopolis. Na de Tweede Wereldoorlog volgde ze haar man in 1951 naar Tübingen. Naast haar academische werk was ze betrokken bij de particuliere studievereniging van Stuttgart, waar ook de uitgever Ernst Klett op dat moment bij betrokken was. Ze was wetenschappelijk actief in de collectie van het Archeologisch Instituut Tübingen en ontwierp onder meer hun in 1981 gepubliceerde tweedelige catalogus aanzienlijk. In 1963 verscheen haar 'Altägyptische Märchen' voor het eerst. Parallel daarmee publiceerde ze de 'Ancient Egyptian Animal Stories and Fables' met reconstructies van verhalen over reliëfs en tekeningen. In 1964 werd zij benoemd tot volledig lid van het Duitse Archeologisch Instituut. Ze was ook lid van de International Society for Folk Narrative Research. In 1972 kreeg ze de titel van professor. In haar werk 'Early Formations of Cognition' (2e druk 1992) plaatste ze de essentiële aspecten van de oude Egyptische manier van denken naast elkaar en stelde ze de Grieks-Westerse cultuur voor. In 1998 publiceerde ze 'Everyday Life Among the Pharaohs' en behandelde ze de geschiedenis van de Egyptische religie, met name de Kopten . In 1984 organiseerde ze samen met haar man een grote tentoonstelling in Stuttgart onder het motto "Osiris - Kreuz - Halbmond". Naast haar werk in Tübingen en Stuttgart werkte ze ook voor de Egyptische musea in München en Berlijn . Emma Brunner-Traut woonde tot haar dood in Tübingen. Ze vond haar laatste rustplaats op de bergbegraafplaats van Tübingen.