Missie: Status Quo

Vlak boven hem vloog een schreeuwerik: zijn voortdurende geroep naar zijn vrouwtje was oorverdovend. Marco schoot de vogel uit de lucht met zijn laserpistool. Je kon beter je zintuigen volledig tot je beschikking hebben in de wildernis van Nueva Esperanza. Schittervlinders gaven aan dat er hier happybloemen moesten groeien. Daar werd happysap van gemaakt, en er waren veel verslaafden die alles voor over hadden voor happysap. Maar de plaatsen waar de bloemen groeiden behoorden tot de meest dodelijke in het bekende heelal. Marco en zijn partner Hank waren bij een gebied gekomen dat begroeid was met bontgekleurde bloemen. Daar kon je overheen lopen, als je precies wist waar de gigaspinnen hun valkuilen gegraven hadden. Als ze ook naar boven hadden gekeken, hadden ze gezien dat de boomtak vlak boven hen net iets te dik was. De tak liet zich krullend om de schouders van Hank vallen. Een lassolaan, half plantaardig, half dierlijk en ontzettend sterk. Marco schoot op het gedeelte tussen Hank en de boom en brandde de laan door. Hank stond kreunend op. Hij wankelde, wilde zich met zijn linkerhand aan een boomstam vasthouden en brulde toen weer van de pijn. Met angstogen keek hij naar zijn kameraad. 'Mijn schouder is gebroken.' fluisterde hij. 'Marco, dat gaat nooit goed...'

''Jerry Hill vecht idealistisch voor het behoud van de galactische status quo. Maar hij maakt nog weleens wat foutjes... Spannende avonturen van een van Nederlands belangrijkste SF schrijvers!''