Over de berekening van ruimte II

Tara Selter is na een korte reis gevangen in de tijd en leeft op één enkele dag: 18 november. Het heeft zich nu al 368 dagen herhaald. Ze is teruggekeerd naar Parijs in de hoop dat ze na een jaar op 18 november terug zou kunnen keren naar een normale tijd, maar dat is niet gelukt. Nu begint Tara Selter aan een reis om het jaar voorbij te laten gaan. Ze verlangt naar de winter en reist naar het noorden, richting de sneeuw, en daarna verlangt ze naar de lente en de zomer. Uiteindelijk belandt ze in Düsseldorf en moet ze toegeven dat ze in een herfstdag leeft, dat er niet zoiets bestaat als een jaar als je op 18 november leeft.