Christiaan en de riem

In 1970 werd het Haringvliet afgesloten en kwam er een eind aan de unieke zoetwatergetijden-delta van de Biesbosch. De situatie tijdens de daaraan voorafgaande jaren vormt het decor voor ‘Christiaan en de riem’. Er is op een speelse manier met het historische perspectief omgegaan. Daarom heet het waterrijke gebied in het boek het Grote Waardland. Ook andere namen werden bewerkt en de voorkomende mensen zijn fictief. Toegevoegd zijn fantasierijke elementen, die misschien alleen in jongensdromen voorkomen.

Het begint alledaags, met het weglopen van een jongetje bij een vakantieboerderij. Maar al snel gebeuren er allerlei wonderlijke dingen en vervaagt de grens tussen fantasie en werkelijkheid. De jongen krijgt door een ongelukkige gebeurtenis de gedaante van een oude man. Hij weet in het Grote Waardland te overleven dankzij een magische riem en het gezelschap van een kraai. Hij leert de diverse aspecten van het waterlandschap en de mensen die er wonen en werken beter kennen en waarderen.

Na een tijd gezworven te hebben, komt hij terecht op een eiland, waar een geïsoleerde gemeenschap verblijft en vreemde dingen gebeuren.

Aan het eind kijkt een aanstaande vader terug hoe hij zijn weg heeft gevonden en wat er van de omgeving waarin hij opgroeide geworden is.