Het vergeetboekje

Hocus Pas hoopt met het zand van de Walmzander Stuifduinen wat meer gezelschap in dit verlaten oord te krijgen. Samen met de dwergen Ogel, die nooit heeft willen lopen, en Tors, die nooit heeft willen zien, vestigt hij zich in Rommeldam om de inwoners nare herinneringen te laten opbiechten. Wanneer zij hun bekentenis in een vergeetboekje genoteerd hebben strooit Pas er wat van het zand over, dat op zijn beurt de te vergeten kwestie opneemt. Al gauw heeft vrijwel iedere Rommeldammer wel iets te vergeten, zeker wanneer Ogel en Tors ingezet worden om ze een handje te helpen.

Heer Ollie blijkt zó vergeetachtig dat de magister geen vat op hem krijgt en ook de dwergen krijgen hem niet van zijn stuk. Wanneer hij echter zelfs de verjaardag van Doddeltje vergeten is, en zij daarop naar Hocus Pas is gegaan om haar buurman te vergeten, moet hij wel actie ondernemen. Pas op zijn beurt doet er alles aan om ook Heer Ollie in het vergeetboekje te krijgen, maar die weet niet wat hij moet vergeten, alleen wat hij terug wil krijgen.
Wanneer de politie, op het spoor gezet door Tom Poes, eindelijk de duistere praktijk wil oprollen, vlucht Pas met achterin zijn wagen heer Ollie terug naar de Walmzander Stuifduinen om er zijn oogst te verspreiden. Zijn plan lijkt te lukken, maar hij heeft buiten zijn ongenode passagier gerekend, die persé Doddeltjes zand wil bemachtigen, en ook buiten Tom Poes, die samen met Ogel en Tors via een moeizame weg over het aan de Stuifduinen grenzende Meer der Vergetelheid zijn vriend probeert te bereiken. Samen weten ze een dijkdoorbraak te forceren waardoor alle herinneringen verwateren.
Heer Ollie heeft Doddeltjes zand weliswaar gevonden, maar thuis blijkt het van geen waarde meer. Een hernieuwde kennismaking maakt het gelukkig voor hem weer goed.