Geboren te in Christchurch, Bournemouth, Dorset. Vera Chapman, geboren als Vera Ivy Hay Fogerty, was een Engels schrijfster. Was de jongste van drie dochters (zussen – Dulcie W. en Geraldine E.) van John Frederick Fogerty en zijn vrouw Kate Isabella Veronica Fogerty (geboren Morse). John Fogerty was een rijke architect en ingenieur van Ierse afkomst, vooral bekend van East Cliff Hall (voltooid in 1907), een nieuw "huis/museum" dat hij ontwierp voor de rijke Sir Merton Russell-Cotes en zijn vrouw Lady Russell-Cotes in Bournemouth. Kort voor 1914 emigreerden haar ouders naar Zuid-Afrika, kennelijk om de gezondheid van haar moeder te verbeteren. Daar, aan het begin van de Eerste Wereldoorlog, nam haar vader dienst als officier in het leger, en diende hij in Zuidwest-Afrika, op het eiland Wight, in Palestina en in Poona in India. Tegen het einde van de oorlog was hij meerdere keren gewond geraakt en had hij verschillende onderscheidingen ontvangen. Na de oorlog keerde hij terug naar Zuid-Afrika en werkte tot 1926 als ingenieur in de openbare ruimte in Pretoria, alvorens naar Lusaka in Noord-Rhodesië (Zambia) te verhuizen als landmeter. Hij overleed later in 1938 in Kilfinane in Lusaka. Vera groeide dus op in Zuid-Afrika bij haar familie tot ze in Engeland ging studeren. Zij was één der eerste vrouwen die tot de Universiteit van Oxford werd toegelaten, stichtte de Tolkien Society en schreef pseudo-historische ridderromans, Fantasyboeken en non-fictie over lokale geschiedenis. Op haar 20ste, in 1918, vlak na de Eerste Wereldoorlog, ging ze Engelse taal- en letterkunde studeren aan de Lady Margaret Hall in Oxford. Zij was in 1920 één der eerste vrouwen die tot de Universiteit van Oxford werd toegelaten. In 1921 beëindigde zij er haar studies.
Vera Chapman stichtte in 1969, op haar 71ste, de Tolkien Society. Daar stond ze bekend onder haar pseudoniem "Belladonna Took", naar de moeder van Bilbo Balings in De Hobbit van J.R.R. Tolkien. In 1972 kon ze J.R.R. Tolkien overreden Ere-President te worden van de Society. Tolkien overreedde haar van zijn kant om zich aan het schrijven te zetten.
Vera Chapman begon pas op zeer late leeftijd te schrijven. Op haar 77ste werd haar eerste boek gepubliceerd (The Green Knight - 1975). Ze schreef acht romans en een aantal verhalen en non-fictie werken. Het bekendste werk is haar zogenaamde Arthuriaanse thrilogie, die ook in het Nederlands verscheen. De trilogie is gebaseerd op de 14de-eeuwse ridderroman Heer Gawein en de Groene Ridder en andere vertellingen uit de legendarische tijden van Koning Arthur en zijn hof. Chapman heeft legende en verzinsel verweven tot een oude wereld van romantiek, liefde, intrige, gevechten, opoffering en moed, van hekserij, toverij en wonderdaden. De trilogie kan als eerste feministische interpretatie van de Arthurlegende worden beschouwd (Marion Zimmer Bradley kwam met haar The Mists of Avalon pas twee jaar later).
Na haar afstuderen aan Oxford in 1924 trouwde Vera met een geestelijke van de Anglicaanse Kerk, Charles Sydney Chapman, en ging wonen in Lourenco Marques in Portugees Oost-Afrika. Een jaar later keerden ze terug naar Engeland, waar ze vele jaren in pastorieën op het platteland woonden en samen twee kinderen grootbrachten.
In 1924 huwde zij met dominee Charles Sydney Chapman. Tijdens het eerste huwelijksjaar vertrok zij met haar man naar Portugees Oost-Afrika (het huidige Mozambique).
Ze droeg de titel Pendragon van de Orde van Barden, Ovaten en Druïden van 1964 tot 1991.
Tegen het einde van haar leven, toen ze niet meer zelfstandig kon leven, werd Vera van haar appartement in Camden naar een verpleeghuis in Croydon, Surrey, verhuisd. Overleden te Croydon, Groot-Londen, Surrey.