Geboren te Minato-ku, Tokio. Kawase Hasui (Japans: 川瀬 巴水) was een Japanse prentkunstenaar die gold als het boegbeeld van de shin hanga-stroming. Hij stond bekend om zijn opvallende afbeeldingen van Japanse landschappen. De ouders van Hasui, die hun zoon de naam Bunjiro gaven, hoopten dat hij later hun touwhandel in Tokio zou overnemen, maar zelf ambieerde hij een loopbaan als tekenaar. Als jongeman droomde hij van een carrière in de kunst. Zijn oom van vaderskant was Kanagaki Robun (1829-1894), een Japanse auteur en journalist, die het eerste mangatijdschrift produceerde. Hasui ging als jongeman naar de school van de schilder Aoyagi Bokusen. Hij ging in de leer bij de schilder Okada Saburosuke en vervolgde zijn opleiding in het atelier van Kaburaki Kiyokata, die hem de kunstenaarsnaam Hasui gaf.
Voor zijn levensonderhoud nam hij in 1913 werk aan als commercieel tekenaar. Jarenlang verzorgde hij illustraties voor boeken en advertenties en maakte hij omslagen voor tijdschriften en andere publicaties. In zijn vrije tijd schilderde hij onder meer landschappen, die tijdens een tentoonstelling de aandacht trokken van kunstimpresario en -handelaar Watanabe Shōzaburō.
Watanabe, die reproducties van ukiyo-e-prenten uitgaf, wilde het ambachtelijke vakmanschap en de thematiek van ukiyo-e combineren met een meer eigentijdse westerse stijl, en een van de kunstenaars die hij hiervoor aanwierf was Hasui. In 1918 verschenen in dit nieuwe genre, dat door Watanabe shin hanga ('nieuwe prenten') werd gedoopt, de eerste houtsnedeprenten op basis van door Hasui aangeleverde schetsen.
Er volgden productieve jaren voor Hasui, die van zijn reizen door Japan steeds een reeks schetsen meebracht naar Watanabe. Het merendeel daarvan ging echter verloren bij de aardbeving van september 1923, toen Watanabes atelier door een brand in de as werd gelegd. Ondanks deze tegenslag vertrok Hasui op aandringen van Watanabe alweer snel voor een lange rondreis door Japan.
In de decennia daarna maakte hij nog tal van reizen. Hij groeide uit tot het boegbeeld van de shin hanga-beweging en zijn populariteit steeg tot grote hoogten, zowel in Japan als in het buitenland. Vooral in de Verenigde Staten was er, mede door het japonisme, veel belangstelling voor zijn werk. In 1956, een jaar voor zijn dood, riep de Japanse overheid hem uit tot 'levende nationale schat', een eerbetoon voor mensen die een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan de uitoefening en daarmee het voortbestaan van traditionele kunstvormen. Hasui ontwierp bijna duizend houtsneden gedurende een carrière van bijna veertig jaar. Tegen het einde van zijn leven erkende de Japanse overheid hem als een levende nationale schat vanwege zijn bijdrage aan de Japanse cultuur.
Overleden te Tokio. Hij had in de loop van zijn carrière ongeveer 620 prenten gemaakt. In 1979 publiceerde Narazaki een biografie en stelde hij de eerste oeuvrecatalogus samen. In 1982 werd in Tokio een tentoonstelling van 180 van zijn prenten gehouden. De catalogus had als titel: Hasui Hasui: Het einde van de lijn voor Ukiyo-e.