Geboren te Belfast, Noord Ierland. James White was een Noord-Iers schrijver van sciencefictionboeken en verhalen. Bezocht in Belfast eerst de St. John’s Primary School en later de St. Joseph’s Technical Secondary School. Korte tijd van zijn jeugd bracht hij door in Canada. Hij wilde medicijnen studeren wat echter wegens de financiële toestand thuis niet mogelijk was. Van 1943 tot 1965 werkte hij bij verscheidene kleermakersbedrijven en als assistent-manager bij een Co-op warenhuis.
Hij trouwde in 1955 met Margaret (Peggy) Sarah Martin (een andere sciencefictionfan) en samen kregen ze drie kinderen. In 1965 begon White te werken bij de vliegtuigbouwer Short Brothers Ltd., eerst als technisch bediende, later bij de reclameafdeling. Zijn verscheidenheid aan banen en ervaringen kwamen hem goed van pas tijdens het schrijven. Volgens Isaac Asimov was ‘Geweld het laatste redmiddel van de incompetenten’, en in deze humane stelling volgde James White hem in zijn werk.
White werd fan van het SF-genre in 1941 na het lezen van werken van E. E. "Doc" Smith en Robert Heinlein. In 1947 maakte hij kennis met een andere SF-fan Walt Willis en samen werkten ze aan de Noord-Ierse SF-fanzines Slant (1948-1953) en Hyphen (1952-1965). White's eerste kort verhaal werd in januari 1953 gepubliceerd in het Britse SF-magazine New Worlds en de volgende jaren volgden er nog verschillende korte verhalen in hetzelfde magazine. In 1957 werd zijn eerste roman The Secret Visitors uitgebracht, die oorspronkelijk als een serie werd gepubliceerd in New Worlds onder de naam Tourist Planet. In november 1957 werd door New Wolds de novelle Sector General gepubliceerd en de redacteur John (Ted) Carnell vroeg naar meer verhalen in hetzelfde universum. Dit zou uiteindelijk resulteren in White’s bekende serie, welke 12 boeken besloeg. White verafschuwde geweld, en medische en andere noodsituaties vormden de bron van dramatische spanning in zijn verhalen. De Sector General-serie wordt beschouwd als bepalend voor het genre van medische sciencefiction en introduceert een memorabele groep buitenaardse wezens. Aanvullende korte verhalen die zich afspelen in het Sector General-universum (Countercharm, Tableau, Occupation: Warrior en Custom Fitting) verschijnen in andere collecties van White.
Sector General is een gigantisch ruimtestation voor meerdere soorten ziekenhuizen, opgericht als een vredesproject door twee helden van tegenovergestelde kanten van de enige volledige interstellaire oorlog van de mensheid. Het ziekenhuis huisvest patiënten en personeel van tientallen soorten, met verschillende omgevingsvereisten, gedragingen en kwalen. Aanvankelijk gaan de meeste verhalen over de carrière van dokter Conway, die opklimt van junior chirurg tot diagnosticus. In het vierde boek besluit de Galactische Federatie dat de noodhulpdienst die het ziekenhuis biedt aan slachtoffers van ruimte-ongelukken en planetaire catastrofes het meest effectieve middel is om vreedzaam contact te maken met nieuwe ruimtevarende soorten, waardoor de serie zijn scala aan plots, personages en omgevingen kan uitbreiden. Het zevende en latere boeken hebben elk een ander en meestal buitenaards perspectiefpersonage, wat ze "aanzienlijke nieuwe energie" gaf. Ze breiden ook het scala aan problemen uit dat verder reikt dan louter medische, en volgens Mike Resnick worden kwesties als schuld en vergeving beter behandeld dan de meeste sciencefiction. De serie definieerde het subgenre van medische verhalen over meerdere soorten, en was "de eerste expliciet pacifistische Space Opera"-serie, terwijl een groot deel van de hedendaagse Space Opera uit de Verenigde Staten vooral militair van aard was.
Hoewel hij vier keer de meest prestigieuze prijzen niet won, won White wel andere prijzen voor specifieke werken en voor bijdragen aan sciencefiction.
White bleef voltijds werken en ’s avonds zijn verhalen schrijven omdat hij als voltijds schrijver niet voldoende kon verdienen. In 1984 ging hij met vervroegd pensioen omdat door diabetes zijn zicht sterk verminderde en verhuisde hij naar Portstewart. Hij was verscheidene jaren bestuurslid van de British Science Fiction Association en was ook eregast op verschillende congressen.
Stierf onverwacht aan een beroerte te Portstewart, Londonderry, Noord-Ierland, net voor de publicatie van zijn twee romans Double Contact en The First Protector.