Geboren te Wexford, County Wexford. William John Banville is een Ierse romanschrijver, schrijver van korte verhalen, bewerker van drama's en scenarioschrijver. Hij schrijft over grote thema’s als liefde, dood, rouw en identiteit. Hij doet dat met een onderkoelde toon, in een rijke taal. Groeide op in Wexford, een stadje in Zuidoost-Ierland. Zijn vader Martin Banville, was een garagebediende in Wexford. Zijn moedet was Agnes Doran Banville. Hij is de jongste van drie broers en zussen; zijn oudere broer Vincent is ook romanschrijver en heeft onder de naam Vincent Lawrence en zijn eigen naam geschreven. Zijn zus Anne Veronica "Vonnie" Banville-Evans heeft zowel een kinderboek als een memoires geschreven over haar jeugd in Wexford. Banville stal als tiener een verzameling gedichten van Dylan Thomas uit de Wexford County Library. Banville volgde onderwijs aan de CBS Primary School in Wexford, een school van de Christian Brothers, en aan St Peter's College in Wexford. Hoewel hij van plan was schilder en architect te worden, ging hij niet naar de universiteit.
Na zijn schooltijd werkte Banville als klerk bij Aer Lingus, waardoor hij tegen sterk gereduceerde tarieven kon reizen. Hij maakte van deze tarieven gebruik om naar Griekenland en Italië te reizen. Bij zijn terugkeer naar Ierland werd hij eindredacteur bij The Irish Press en uiteindelijk hoofdredacteur. Voordat The Irish Press in 1995 failliet ging, werd Banville eindredacteur bij The Irish Times. Hij werd in 1998 benoemd tot literair redacteur. Ook The Irish Times kampte met financiële problemen en Banville kreeg de keuze om een ontslagvergoeding te accepteren of als eindredacteur voor de rubriek features te gaan werken. Hij vertrok.
Banville publiceerde zijn eerste boek, een verzameling korte verhalen getiteld Long Lankin, in 1970. Zijn eerste gepubliceerde roman was, Nightspawn.
The Book of Evidence, een van zijn vele werken, werd genomineerd voor de Booker Prize in 1989 en won in hetzelfde jaar de Guinness Peat Aviation Award. Met zijn roman The Sea won hij alsnog de Booker Prize in 2005.
Onder het pseudoniem Benjamin Black schrijft Banville misdaadromans. De meeste daarvan hebben Quirke als hoofdpersoon, een Ierse patholoog die in de jaren 50 in Dublin woonde. Zijn alternatieve geschiedkundige roman De Geheime Gasten (2020) werd gepubliceerd onder de naam B.W. Black.
Banville wordt beschouwd als een kanshebber voor de Nobelprijs voor de Literatuur.
Banville heeft twee zonen uit een huwelijk met de Amerikaanse textielkunstenares Janet Dunham, die hij in de jaren zestig in de Verenigde Staten ontmoette. Zijn huwelijk met Janet Dunham is in 2012 stukgelopen. Sindsdien woont hij in Dublin met zijn partner, Patricia Quinn. Ze hebben twee dochters.
Banville eet geen vlees. Hij heeft vaak gesproken en geschreven over zijn bewondering voor vrouwen.