Riana Scheepers

Geboren te Vryheid, KwaZulu-Natal, Zuid-Afrika. Is een Afrikaans schrijver en dichter. Wilhelmina Adriana Scheepers werd geboren als de derde van vier kinderen. Op haar zesde stierf haar vader, een machinist, bij een spoorwegongeval. Daarna trouwde haar moeder, Myra, met de broer van haar man, Adriaan. Haar moeder is later bekend als een schrijver wanneer ze verhalen verzamelt uit de Zulu-orale cultuur en wordt gepubliceerd als ' Over de Nguni-branden'. Riana brengt haar jeugd door in haar geboortedorp, waar ze opgroeit met Zulu-kinderen en van haar negende tot elf jaar leeft ze in Pongola, waar ze haar basisschool voltooit. Ze leert al vroeg Zulu en gaat naar de Zulu-verteller om naar verhalen te luisteren. Ze studeerde in 1975 aan de Vrijheid High School. Al op jonge leeftijd won ze verschillende prijzen in poëzie- en schrijfwedstrijden, evenals verschillende redeneerwedstrijden. Gedurende twee opeenvolgende jaren (1974-1975) wordt zij benoemd tot beste redenaar in Noord- Natal. Ze neemt ook deel aan verschillende sporten en verwerft Noord-Natale kleuren voor atletiek, zwemmen en duiken. In 1976 schreef ze zich in als student aan de University of the Orange Free State in Bloemfontein en behaalde in 1978 de BA graad in communicatiewetenschap (cum laude), in 1984 de BA Honours degree in Afrikaans (cum laude) en in 1987 de MA-graad in het Afrikaans (cum laude), met een dissertatie over " Onderscheid maken tussen lege en betekenisdragende karakters in het literaire communicatieproces, geïllustreerd door 'The Young Manhood ' van Koos Prinsloo. Tijdens haar universitaire jaren schittert ze op verschillende gebieden. Al in 1976 won ze de eerstejaars rallywedstrijd en beloonde haar de Nederlands-Nederlandse prijswinnende prijs voor de beste student in het Afrikaans-Nederlands. Het volgende jaar is ze verkozen redacteur van de studentenkrant Irawa . In 1978 was ze een primaria van haar verblijf (Wait-a-little) en werd ze in 1979 gekozen tot lid van de Centrale Studentenraad. Zij is tevens voorzitter van de Nederlands-Nederlandse Vereniging (1978-1979) en de Vereniging Communicatie. In 1979 trouwde ze met Dirk Botha, een zakenman uit Bloemfontein, en haar twee zoons, Floris en Adriaan, werden buiten het huwelijk geboren. Adriaan is later bekend als dramaturg onder de naam Adriaan Meyer. Ze scheidde in 1988 van haar man. Van januari 1985 tot maart 1988 werkte ze als academisch assistent aan de Universiteit van Oranje Vrijstaat Departement van Afrikaans-Nederlands. In juli 1988 aanvaardde ze een functie als docent aan de Universiteit van Zululand, waarna ze in april 1990 een positie als docent Afrikaans en Nederlands aan de Universiteit van Kaapstad aanvaardde. Deze post was tot het einde van 1994. In de jaren negentig in Kaapstad had ze een speciale relatie met de dichter Daniel Hugo. Ze was tot 1992 tot 1995 part-time redacteur van Die Burger en in januari 1995 trad ze in dienst bij Tafelberg Publishers als hoofdredacteur. Ze studeerde verder en promoveerde in 1997 in het Afrikaans en het Nederlands aan de Universiteit van Kaapstad met het proefschrift " Het relatiegedeelte: fictie in de korteverfilmen van Koos Prinsloo ", dat later " Koos Prinsloo: The Writer and His Writers " worden gepubliceerd. In 1999 aanvaardde ze een leeropdracht bij Paul Roos Gymnasium in Stellenbosch en startte ze de Stellenbosch School of Writing and Creative Thinking, met de doelmarkt van zeer getalenteerde kinderen. Ze bedankte in 2001 voor meer tijd aan haar creatieve schrijven en in september 2002 trouwde ze met de boer Johann Loubser. Ze woont in Paternoster, op de boerderij De Compagnie in de Wamakers Valley in de buurt van Wellington, waar ze een tijdje als boerderijmanager heeft gewerkt, en op Klipkraal, een boerderij in de Tankwa Karoo. Bij de Compagnie werkt ze samen met de vrouwen in de wijngaard, geeft alfabetiseringslessen voor volwassenen in de boerderijgemeenschap en biedt ook een jaarlijkse cursus Schrijven en creatief denken. Ze runt een gastenverblijf op de boerderij en de boutique-brandewijn van de boerderij wordt in 2009 bekroond met een gouden internationale Michelangelo-prijs. Tegen 2015 verhuisden zij en haar man naar Wilderness bij George .