Geboren te Hoogkerk, Westerkwartier, Groningen. András Mebius is hoofdzakelijk kunstschilder maar tekent, fotografeert en schrijft daarnaast ook graag. Als kind tekende en schilderde hij al volop.
Zo heeft hij zich aan de journalistiek gewaagd, gepoogd korte verhalen te schrijven en zich langdurig verdiept in de dichtkunst. Het enige wat op artistiek gebied werkelijk beklijft is echter het schilderen. Dit fenomeen duikt keer op keer – en vaak in steeds weer andere verschijningsvormen – op in zijn leven. Echt stijlvast is hij niet. Graag dobbert hij wat rond in het ruime sop van de kunstgeschiedenis, neem steeds weer andere invloeden in hem op en verwerkt die in zijn kunst. Zo blijft het schilderen een reis waarvan de eindbestemming steeds ongewis blijft.
De laatste tijd laat hij zich graag inspireren door het vitale expressionisme van schilders als Gerrit Benner. Hij heeft bij deze kunstenaars iets gevonden wat hij, denkt hij, altijd dierbaar zal blijven. Hoewel hij zich ervan bewust is dat zij voor velen mogelijk een verleden vertegenwoordigen dat naar hun mening definitief passé is, is deze bron er voor hem een om hem blijvend aan te laven.