Boek/871
In de tien verhalen van deze bundel biedt de schrijver zowel ernst als onernst. De ernst opent de rij en sluit haar ook weer. Een paar verhalen spelen zich af in de sfeer die bij gebreke aan een betere term bovennatuurlijk wordt genoemd. Toch werd er, zoals ook in vorige bundels, naar gestreefd het geheel aan de lichte, althans aan de niet zware kant te houden. Daarvan wijkt alleen het laatste, wat grotere verhaal enigzins af. Dit poogt iets meer te geven dan enkel ontspanning, daar het bedoelt een fantasie te zijn op een wereld die over haar hoogtepunt heen is en naar de ondergang neigt. De actuele vraagstullen omtrent tijd en snelheid, en ook omtrent de angst, spelen er een rol in.