Boek/654025319
Het was twee uur voor middernacht. Boy zat opgekruld in de kist. Zoals gewoonlijk sliepen zijn benen, afgekneld als ze werden in de kleine donkere ruimte die in de buitenkist verborgen zat. Boven hem hoorde hij Valeriaan zijn kunsten vertonen. Voor Boy klonk de stem verweg en hij probeerde te berekenen hoe lang het nog duurde. Hij moest zijn wachtwoord niet missen; dat zou een ramp zijn. Maar Boy wist dat hij zich niet ongerust hoefde te maken. Hij had vaker geprobeerd om het precieze moment te berekenen, maar hij raakte steeds weer de tel kwijt en bovendien hoefde hij het niet te weten; Het wachtwoord was niet mis te verstaan.