Terugkeer naar Atlantis was Hubert Lampo's eerste magisch realistische roman. Het boek volgde onmiddelijk na de geëngageerde De belofte aan Rachel.
Terugkeer naar Atlantis is illustratief voor Lampo's opvatting, dat het magisch-realisme verband houdt met het zich manifesteren van oeroude, mythische bezinksels uit de menselijke ziel, die aldus aan het collectief onbewuste participeert. Deze mythische relicten verwerven in de door de auteur vertelde gebeurtenissen een nieuw, zelfstandig leven. Uit deze roman blijkt inmiddels duidelijk, dat het magisch-realisme niet noodzakelijk op een zo vel als occulte of liever parapsychologische wijze de controleerbare, stoffelijke werkelijkheid heeft te doorbreken.
Terugkeer naar Atlantis roept een magisch-realistische ervaring op, zoals ieder mens er in zijn leven wel een meemaakt. Het is de romans van een arts uit een povere voorraad voor wie, door te piekeren over zijn reeds lang uit dit leven verdwenen vader. de oeroude Atlantis-mythe een beklemmende en poëtische realiteit blijkt te verwerven.
Wie Hubert Lampo's verhalenboek De engel en de juke-box heeft gelezen, is reeds gebleken, dat de schrijver (vooral in het verhaal Marie-Rose-Marie) sterk gehecht blijft an een realisme, waar zich het magische effect bij komt voegen door het vermoeden van een duidelijke, ofschoon moeilijk exact aan te wijzen kortsluiting tussen de ons vertrouwde werkelijkheid en het onbekende ándere in het bestaan.