Schimmige beelden

Bob Arctor staat bij de narcoticabrigade waaraan hij, in anonieme vermomming, inlichtingen verstrekt over de drug scene, bekend als 'Fred'. Zijn laatste opdracht is gegevens te verzamelen over... een zekere Bob Arctor. Het lijkt zo gemakkelijk: jezelf bespieden tegen een goede betaling, en valse inlichtingen doorgeven over je eigen activiteiten - een thema dat herinneringen wekt aan de lichtvoetiger variant van Graham Greene in Onze man in Havana. Arctor ontkomt zelf niet aan verslaving, en wel door het geestverruimend middel Substantie D ('Sluipdood'), en zijn twee persoonlijkheden - de bespieder en de bespiede - brengen hem in een schizofrene 'werkelijkheid', een levende nachtmerrie. Al spoedig weet hij niet meer aan welke kant hij staat. Tenslotte belandt hij - voor het leven - in een opvangcentrum, een staatsboerderij, waar hij tot zijn ontsteltenis en verbijstering ontdekt dat men er Substantie D produceert., met ex-verslaafden als goedkope arbeidskrachten. Of is het de angstdroom van een paranoïde junkie?