‘Het verschil tussen ‘fictie’ en ‘non fictie’ heeft me soms aangesproken. Wat iemand opschrijft is verzonnen. Soms verzint de schrijver er nog bij dat het echt gebeurd is (‘non-fictie’), soms geeft hij toe dat het verzonnen is. (‘fictie’). Soms gelooft de lezer dat wat hij leest echt gebeurd is, soms gelooft hij van niet. Het enige dat de lezer zeker weet is: dat heeft de schrijver verzonnen. In die zin schrijft een schrijver altijd fictie en leest een lezer altijd non-fictie. Weg met dat onderscheid.
Ik onderscheid tussen denkverhalen en zeurverhalen. In dit boekje staan alleen denkverhalen (ik heb iets bedacht en schrijf dat zo precies mogelijk op, bijvoorbeeld hoe u zich onzichtbaar kunt maken), en geen zeurverhalen (ik heb iets bedacht en schrijf dat zo mooi mogelijk op, bijvoorbeeld hoe iemand zich ophangt of de zon ondergaat).
Ik ben heel blij dat dit boek uit 1971 nu als Salamander verschijnt, want het was nergens meer te krijgen. Ik had mijn laatste exemplaar weggegeven, en ik ben erg benieuwd naar de inhoud’.
Piet Grijs.