Boek/3252

'Ja of nee!' snauwde Farquar. Whitby maakte een wanhopig gebaar. 'Ja, het is waar - ze heeft het me zelf gisteravond verteld - maar ik zie niet in wat u...' Farquar greep hem met beide handen bij zijn overhemd. 'Whitby, heb jij ook maar iets gedaan om... om...' De veiligheidsofficier was zichzelf niet meer meester. Dr. Anders maakte droog de zin af: '...om de boel te saboteren...'

Whitby rukte zich los. Hij wankelde achteruit. 'Ik? Saboteren?' Hij leunde tegen een aanrecht met zijn hoofd tegen het kastje dat erboven hing.

'Ja, heb jij de lancering gesaboteerd?' Farquar's stem sloeg over. Whitby sloot zijn ogen, maakte een afwerend gebaar. 'Bent u gek geworden? Denkt u dat ik...' Hij begon sarcastisch te lachen, zijn lichaam verstijfde, hij perste zijn hoofd tegen het kastje. 'Ik?' Met moeite bracht hij uit: 'Nee, nee... ik kende zijn reputatie, ik vertrouwde hem niet - maar met andere vrouwen, met de vrouwen van andere mannen!' Hij lachte opnieuw. 'Ik heb nooit gedacht dat hij het met mijn vrouw zou aanleggen!'