Op een kort zeereisje met de Albatros wordt heer Ollie ziek en slaat overboord. Dankzij de aanwezigheid van een kaligaar (een reuzenwalvis) wordt hij weer gered, maar het is de zieke heer wel wat teveel en hij laat zich met Tom Poes aan land brengen in Gepermuiden, een vissersdorpje niet ver van Rommeldam.
In Gepermuiden heerst onrust, want de vissers hebben geen broodwinning meer en dat zou best wel eens aan de kaligaar, waar heer Ollie over vertelt, kunnen liggen. Dat de overheid de vissers subsidieert om boer te worden is de visser Elger Kaar bovendien helemaal in het verkeerde keelgat geschoten. Heer Ollie is van plan de misstand te bestrijden en schakelt professor Prlwytzkofsky in om onderzoek naar het beest te doen. De geleerde is echter alleen geïnteresseerd in het zeewater.
In Rommeldam krijgt burgemeester Dickerdack het rapport van Prlwytzkofsky onder ogen en probeert het te verduisteren, want hij houdt Pastuiven Verkwil, een knopenfabrikant met een minderwaardigheidscomplex, de hand boven het hoofd en probeert een vergunning voor diens pastylonfabriek in Gepermuiden door te drukken. Dat is goed voor de gemeente, maar slecht voor het milieu.
Tom Poes weet het rapport te bemachtigen en schakelt de media in om het wereldkundig te maken, maar de journalist Argus heeft al een verdraaide versie in handen gekregen, waarin de kaligaar wordt aangewezen als de schuldige en dat er niets aan te doen is. Omdat er een goed stukje inzit volgt Argus heer Ollie en Elger Kaar, die op aanraden van Joosts deskundige tante Melisse de zee opgaan met een schip vol vuurwerk om het zeemonster te verdrijven.
Tom Poes zet intussen Dickerdack onder druk met de mededeling dat hij het ware rapport aan Argus heeft gegeven, zodat de burgemeester de vergunning niet kan afgeven. Argus belicht inmiddels alleen maar de bijna mislukkende heldendaden van heer Ollie en Elger Kaar, die uiteindelijk in de krant geroemd worden omdat ze de visserij van Gepermuiden hebben gered. Tom Poes weet wel beter, maar hij schikt zich in een bijrol.