Iedereen zei dat de Graces heksen waren. Ze bewogen zich als gladde vissen door de gangen, met rimpelingen in hun kielzog. Ze hadden vrienden, maar eigenlijk ook weer niet. Zo nu en dan gingen ze met iemand om en eigenden zich diegene dan een tijdje toe. Meestal bleef het ook maar bij een tijdje, alsof ze voortdurend wachten tot zich een leuker iemand aandiende.
Ik hoefde alleen amar een manier te vinden om hun te laten zien dat ik diegene was op wie ze al die tijd hadden gewacht.
Zoals iedereen in het dorp is River Page geobsedeerd door de Graces. Ze voelt zich aangetrokken tot het ongrijpbare, knappe drietal, en ze gelooft het gerucht dat ze magie kunnen gebruiken maar al te graag. Maar zijn ze echt wat ze lijken? En zijn ze misschien wel gevaarlijker dan ze zich voordoen?