In 2282 werd de wereld verwoest door twintigduizend bacteriologische raketten, die de supermachten gelijkttijdig hadden afgevuurd en die een tot dusver onbestaande genetische mutatie hadden teweeggebracht: de reukzin van de mensen verdwijnt en de derde generatie komt terecht in een wereld zonder geuren... Door de rampwaren de dieren- en plantensoorten, die een reuk afscheidden, bijna volledig verdwenen.
Hierdoor werd er een nieuwe behoefte gecreeerd. De kunstmatige paradijzen van het post-reuktijdperk namen de vorm aan van overgeconcentreerde, synthetische aroma's, die alleen maar bedoeld waren om het reukorgaan van de mens te bedwelmen... Deze harddrugs breken de slijmvliezen af, tasten de hersenen aan en slopen het zenuwstelsel. Ondanks de jacht op handelaren, de vernietiging van voorraden en de indexering van rosaine, mugaine en andere chemische erzatsprodukten van verdwenen bloemen, was de behoefte ernaar ontstaan, het verlangen ingeworteld.