Persoon/3592 - Bewerkingsoverzicht

Jos Lexmond op 15 mei 2025 om 21:23

2025-05-15T21:23:53Z

← Oudere versie		Versie van 15 mei 2025 21:23
Regel 1:		Regel 1:
	Geboren te Westkapelle. ~~Was~~ een Nederlandse schrijfster van kinderboeken.Ze was de dochter van Johannes Schouten (1889-1936), marineofficier en employé Bataafsche Petroleum Maatschappij, en Gerarda Adriana van Steenbergen (1890-1982). Ze was de oudste van vier meisjes. Alet Schouten was anderhalf jaar oud toen haar ouders naar Nederlands-Indië immigreerden. Ze zat in Noord Sumatra op de kleuter- en lagere school. Daarna ging het gezin terug naar Nederland. Haar ervaringen in Nederlands-Indië inspireerden haar later onder meer tot 'De Hertesprong' (1979) en het autobiografische 'Zoete meisjes en een tijger' (1986). Na het gymnasium volgde ze een tekenopleiding aan de Kunstnijverheidsschool in Amsterdam. Alet Schouten trouwde op 4-4-1941 in Heemstede met Theodoor Rens de Boer (1913-2012), chemicus. Uit dit huwelijk, dat in 1955 eindigde in een scheiding, werd 1 zoon geboren. Ze wilde illustratrice worden, maar merkte dat haar tekeningen eerder werden geplaatst als er een verhaal bij werd geleverd. Zo begon ze verhalen voor Taptoe te schrijven. Begin jaren zestig kreeg ze echter reuma, waardoor het tekenen moeilijk werd. In 1969 werd het manuscript van ~~‘Het~~ teken van ~~Wichart’~~ uit circa 150 inzendingen gekozen als de beste in een prijsvraag van de Stichting Kinderbelangen. Ze was dus al over de 50 toen haar eerste boek gepubliceerd werd. Sindsdien verscheen er ongeveer elk jaar een boek van haar. Alet Schouten schreef meer dan dertig boeken. Tot op hoge leeftijd bleef Alet Schouten schrijven. In 1989 verschenen de bundel Volksverhalen der lage landen en het historische jeugdboek 'Jan Teerkoper', dat in de periode 1785-1870 speelt. Daarna schreef ze nog een roman, maar die bleef ongepubliceerd omdat haar eigen uitgeverij (Fontein) het manuscript had geweigerd. Ze was hierover bijzonder teleurgesteld en verbitterd. Haar laatste levensjaren sleet ze in eenzaamheid in Heemstede. In 1994 werd Alet Schouten getroffen door een hersenbloeding, waarvan ze niet goed herstelde. Overleden in haar huis te Heemstede, na een tweede hersenbloeding.		Geboren te Westkapelle, Westkapelle, Veere, Walcheren, Zeeland. Alet Schouten was een Nederlandse schrijfster van kinderboeken. Ze was de dochter van Johannes Schouten (1889-1936), marineofficier en employé Bataafsche Petroleum Maatschappij, en Gerarda Adriana van Steenbergen (1890-1982). Ze was de oudste van vier meisjes. Alet Schouten was anderhalf jaar oud toen haar ouders naar Nederlands-Indië immigreerden. Ze zat in Noord Sumatra op de kleuter- en lagere school. Daarna ging het gezin terug naar Nederland. Haar ervaringen in Nederlands-Indië inspireerden haar later onder meer tot ''De Hertesprong'' (1979) en het autobiografische ''Zoete meisjes en een tijger'' (1986). Na het gymnasium volgde ze een tekenopleiding aan de Kunstnijverheidsschool in Amsterdam.

			Alet Schouten trouwde op 4-4-1941 in Heemstede met Theodoor Rens de Boer (1913-2012), chemicus. Uit dit huwelijk, dat in 1955 eindigde in een scheiding, werd een zoon geboren.

			Ze wilde illustratrice worden, maar merkte dat haar tekeningen eerder werden geplaatst als er een verhaal bij werd geleverd. Zo begon ze verhalen voor ''Taptoe'' te schrijven.

			Begin jaren zestig kreeg ze echter reuma, waardoor het tekenen moeilijk werd. In 1969 werd het manuscript van ''Het teken van Wichart'' uit circa 150 inzendingen gekozen als de beste in een prijsvraag van de Stichting Kinderbelangen. Ze was dus al over de 50 toen haar eerste boek gepubliceerd werd. Sindsdien verscheen er ongeveer elk jaar een boek van haar. Alet Schouten schreef meer dan dertig boeken. Tot op hoge leeftijd bleef Alet Schouten schrijven.

			In 1989 verschenen de bundel ''Volksverhalen der lage landen'' en het historische jeugdboek ''Jan Teerkoper'', dat in de periode 1785-1870 speelt. Daarna schreef ze nog een roman, maar die bleef ongepubliceerd omdat haar eigen uitgeverij (Fontein) het manuscript had geweigerd. Ze was hierover bijzonder teleurgesteld en verbitterd.

			Haar laatste levensjaren sleet ze in eenzaamheid in Heemstede. In 1994 werd Alet Schouten getroffen door een hersenbloeding, waarvan ze niet goed herstelde. Overleden in haar huis te Heemstede, na een tweede hersenbloeding.

Jos Lexmond: User:Jos Lexmond

2025-05-15T21:20:37Z

User:Jos Lexmond

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 {{Person
-|Tabel=tblSchrijvers
+|NaamGew=Alet Schouten
 |NaamBiblio=Schouten, Alet
 |NaamSoort=Werkelijke naam
 |Pic=schouten_alet.jpg
 |HeeftPic=1
-|DatumGeboren=01-09-1917
+|MemoID=28668
 }}

Admin: Data import; schrijvers - main-props

2021-12-24T17:28:21Z

Data import; schrijvers - main-props

← Oudere versie	Versie van 24 dec 2021 17:28
Regel 1:	Regel 1:
		Geboren te Westkapelle. Was een Nederlandse schrijfster van kinderboeken.Ze was de dochter van Johannes Schouten (1889-1936), marineofficier en employé Bataafsche Petroleum Maatschappij, en Gerarda Adriana van Steenbergen (1890-1982). Ze was de oudste van vier meisjes. Alet Schouten was anderhalf jaar oud toen haar ouders naar Nederlands-Indië immigreerden. Ze zat in Noord Sumatra op de kleuter- en lagere school. Daarna ging het gezin terug naar Nederland. Haar ervaringen in Nederlands-Indië inspireerden haar later onder meer tot 'De Hertesprong' (1979) en het autobiografische 'Zoete meisjes en een tijger' (1986). Na het gymnasium volgde ze een tekenopleiding aan de Kunstnijverheidsschool in Amsterdam. Alet Schouten trouwde op 4-4-1941 in Heemstede met Theodoor Rens de Boer (1913-2012), chemicus. Uit dit huwelijk, dat in 1955 eindigde in een scheiding, werd 1 zoon geboren. Ze wilde illustratrice worden, maar merkte dat haar tekeningen eerder werden geplaatst als er een verhaal bij werd geleverd. Zo begon ze verhalen voor Taptoe te schrijven. Begin jaren zestig kreeg ze echter reuma, waardoor het tekenen moeilijk werd. In 1969 werd het manuscript van ‘Het teken van Wichart’ uit circa 150 inzendingen gekozen als de beste in een prijsvraag van de Stichting Kinderbelangen. Ze was dus al over de 50 toen haar eerste boek gepubliceerd werd. Sindsdien verscheen er ongeveer elk jaar een boek van haar. Alet Schouten schreef meer dan dertig boeken. Tot op hoge leeftijd bleef Alet Schouten schrijven. In 1989 verschenen de bundel Volksverhalen der lage landen en het historische jeugdboek 'Jan Teerkoper', dat in de periode 1785-1870 speelt. Daarna schreef ze nog een roman, maar die bleef ongepubliceerd omdat haar eigen uitgeverij (Fontein) het manuscript had geweigerd. Ze was hierover bijzonder teleurgesteld en verbitterd. Haar laatste levensjaren sleet ze in eenzaamheid in Heemstede. In 1994 werd Alet Schouten getroffen door een hersenbloeding, waarvan ze niet goed herstelde. Overleden in haar huis te Heemstede, na een tweede hersenbloeding.

Admin: Data import; schrijvers - base-props

2021-12-24T16:49:54Z

Data import; schrijvers - base-props

ws-base-props
← Oudere versie	Versie van 24 dec 2021 16:49
Regel 1:	Regel 1:
		{{Base properties
		\|Class=Persons
		}}

Admin: Data import; schrijvers - page-props

2021-12-24T16:23:37Z

Data import; schrijvers - page-props

Nieuwe pagina