Persoon/1376 - Bewerkingsoverzicht

Jos Lexmond: User:Jos Lexmond

2025-03-01T21:05:54Z

ws-page-props
← Oudere versie		Versie van 1 mrt 2025 21:05
Regel 1:		Regel 1:
	{{Person		{{Person
	\|NaamGew=~~Harriet~~ Freezer		\|NaamGew=Harriët Freezer
	\|NaamBiblio=Freezer, ~~Harriet~~		\|NaamBiblio=Freezer, Harriët
	\|NaamSoort=Pseudoniem		\|NaamSoort=Pseudoniem
	\|Primair=Persoon/N483		\|Primair=Persoon/N483

Rijstm: Tekst vervangen door "Zie bij Wilhelmina Wolsak-Eybergen."

2023-09-08T22:29:26Z

Tekst vervangen door "Zie bij Wilhelmina Wolsak-Eybergen."

← Oudere versie		Versie van 8 sep 2023 22:29
Regel 1:		Regel 1:
	Geboren te Den Haag. Was een Nederlandse prozaschrijfster, journaliste en feministe. Miep Eybergen werd, als middelste van drie dochters, in Den Haag geboren. Op zevenjarige leeftijd verhuisde ze naar het dorp Wenum bij Apeldoorn. Haar vader had op 55-jarige leeftijd besloten om zijn baan als ambtenaar in de hofstad te verruilen voor een boerenbestaan op de Veluwe. In materieel opzicht was deze beslissing niet bepaald succesvol. Door onder meer de dalende eierprijs was het leven op de pluimveeboerderij minder vrij en zorgeloos dan haar vader had gehoopt. Aan het boerenleven op het Gelderse platteland kwam na acht jaar een einde. Nadat Wilhelmina de HBS in Apeldoorn had doorlopen, verhuisde het gezin Eybergen weer naar Den Haag. Daar ging ze studeren aan de tekenacademie. Ze maakte de opleiding echter niet af en werkte enige tijd in de boekhandel Van Stockum in Den Haag. Daar ontmoette ze haar eerste echtgenoot Maurits Vriesendorp, ze trouwden in 1937. Zoals gebruikelijk in die tijd, stopte Eybergen na het huwelijk met werken. Ze vestigden zich in Bilthoven en kregen vier kinderen, drie dochters (Harriët, Huberte, Madelon) en een zoon (Frans). In 1953 scheidde Freezer en hertrouwde ze met Jan Wolsak~~. Dit huwelijk bleef kinderloos. In 1947 begon~~ Eybergen met het schrijven van korte verhalen. Onder het pseudoniem Harriët Freezer werd in 1948 het detectiveverhaal 'Raadsels in Randerveen' als feuilleton in de Nieuwe Rotterdamse Courant gepubliceerd. In de loop van haar leven beoefende Freezer een groot aantal genres, waaronder romans, columns, fictieve brieven en handboeken over feministische vraagstukken. Van 1948 tot 1955 schreef Freezer voor De Groene Amsterdammer. In de jaren zestig werkte ze voor Elseviers Weekblad, Avenue, het Algemeen Dagblad, Het Vaderland en Het Parool. Voor deze laatste krant was ze een vaste medewerkster van de, door Wim Hora Adema opgestelde, vrouwenpagina. Voor deze kranten en bladen schreef Freezer voornamelijk columns en korte verhalen. Deze zijn later gebundeld in de boeken Wat doen we met moeder met de feestdagen? (1975) en Is dat nu wel zo? (1990). Aan het eind van de jaren zestig, rond de opkomst van het feminisme in Nederland, valt er een omslag in Freezers oeuvre te bemerken. In deze periode schrijft ze geen proza meer, maar uitsluitend journalistiek werk met een maatschappelijke inslag. In 1968 richtte Freezer, samen met Hedy d'Ancona en Joke Kool-Smit, de Man Vrouw Maatschappij (MVM) op, een organisatie die de emancipatie van de vrouw wilde bevorderen. In datzelfde jaar zette Freezer het tijdschrift Ouderwijs op. Tevens was ze vanaf het begin (1972) betrokken bij het feministische tijdschrift Opzij. Tot haar dood bleef Freezer voor het blad schrijven. Harriët Freezer richtte zich vooral op de ‘gewone’ vrouw. Hieraan heeft ze de bijnaam huis-tuin-en-keukenfeministe te danken. Freezer behandelde de vrouwenkwesties door op humoristische wijze alledaagse voorbeelden te geven en uit eigen ervaring te vertellen. Tevens bewoog ze zich op de voorgrond van de vrouwenbeweging zonder het grote publiek van zich te vervreemden. Freezer was in het bijzonder erg voorzichtig met de woorden ‘emancipatie’ en ‘feminisme’. Naast het schrijven van columns en verhalen hield Freezer feministisch getinte lezingen en debatten en was ze regelmatig op de radio te horen. Ze werd vooral beroemd door haar vertaling van het boek: ‘Sjakie en de chocoladefabriek’. Overleden te Utrecht. Vanwege haar bijdrage aan de vrouwenemancipatie stelde Opzij, een jaar naar haar dood, de Harriët Freezerring in, een prijs die jaarlijks wordt uitgereikt aan een persoon of instantie die zich inzet voor vrouwenbelangen.		Zie bij [[Persoon/N483\|Wilhelmina Wolsak-Eybergen]].

Rijstm: User:Rijstm

2023-09-08T22:28:59Z

User:Rijstm

ws-page-props
← Oudere versie		Versie van 8 sep 2023 22:28
Regel 5:		Regel 5:
	\|Primair=Persoon/N483		\|Primair=Persoon/N483
	\|Nat=Nederland		\|Nat=Nederland
	~~\|DatumGeboren=09-11-1911~~		\|LandGeboren=
	~~\|TerminusAQuo=1911-11-09~~		\|LandOverleden=
	~~\|PlaatsGeboren=Den Haag, Zuid-Holland~~
	\|LandGeboren=~~Nederland~~
	~~\|DatumOverleden=25-12-1977~~
	~~\|TerminusAdQuem=1977-12-25~~
	~~\|PlaatsOverleden=Utrecht, Utrecht~~
	\|LandOverleden=~~Nederland~~
	\|Pic=freezer_harriet.jpg		\|Pic=freezer_harriet.jpg
	\|ID=1376		\|ID=1376

Rijstm: User:Rijstm

2023-09-08T22:12:13Z

User:Rijstm

@@ Regel 1: / Regel 1: @@
 {{Person
-|Tabel=tblSchrijvers
+|NaamGew=Harriet Freezer
 |NaamBiblio=Freezer, Harriet
 |NaamSoort=Pseudoniem
 |Primair=Persoon/N483
 |Pic=freezer_harriet.jpg
 |HeeftPic=1
-|DatumGeboren=09-11-1911
+|MemoID=20982
 }}

Admin: Data import; schrijvers - main-props

2021-12-24T17:36:56Z

Data import; schrijvers - main-props

← Oudere versie	Versie van 24 dec 2021 17:36
Regel 1:	Regel 1:
		Geboren te Den Haag. Was een Nederlandse prozaschrijfster, journaliste en feministe. Miep Eybergen werd, als middelste van drie dochters, in Den Haag geboren. Op zevenjarige leeftijd verhuisde ze naar het dorp Wenum bij Apeldoorn. Haar vader had op 55-jarige leeftijd besloten om zijn baan als ambtenaar in de hofstad te verruilen voor een boerenbestaan op de Veluwe. In materieel opzicht was deze beslissing niet bepaald succesvol. Door onder meer de dalende eierprijs was het leven op de pluimveeboerderij minder vrij en zorgeloos dan haar vader had gehoopt. Aan het boerenleven op het Gelderse platteland kwam na acht jaar een einde. Nadat Wilhelmina de HBS in Apeldoorn had doorlopen, verhuisde het gezin Eybergen weer naar Den Haag. Daar ging ze studeren aan de tekenacademie. Ze maakte de opleiding echter niet af en werkte enige tijd in de boekhandel Van Stockum in Den Haag. Daar ontmoette ze haar eerste echtgenoot Maurits Vriesendorp, ze trouwden in 1937. Zoals gebruikelijk in die tijd, stopte Eybergen na het huwelijk met werken. Ze vestigden zich in Bilthoven en kregen vier kinderen, drie dochters (Harriët, Huberte, Madelon) en een zoon (Frans). In 1953 scheidde Freezer en hertrouwde ze met Jan Wolsak. Dit huwelijk bleef kinderloos. In 1947 begon Eybergen met het schrijven van korte verhalen. Onder het pseudoniem Harriët Freezer werd in 1948 het detectiveverhaal 'Raadsels in Randerveen' als feuilleton in de Nieuwe Rotterdamse Courant gepubliceerd. In de loop van haar leven beoefende Freezer een groot aantal genres, waaronder romans, columns, fictieve brieven en handboeken over feministische vraagstukken. Van 1948 tot 1955 schreef Freezer voor De Groene Amsterdammer. In de jaren zestig werkte ze voor Elseviers Weekblad, Avenue, het Algemeen Dagblad, Het Vaderland en Het Parool. Voor deze laatste krant was ze een vaste medewerkster van de, door Wim Hora Adema opgestelde, vrouwenpagina. Voor deze kranten en bladen schreef Freezer voornamelijk columns en korte verhalen. Deze zijn later gebundeld in de boeken Wat doen we met moeder met de feestdagen? (1975) en Is dat nu wel zo? (1990). Aan het eind van de jaren zestig, rond de opkomst van het feminisme in Nederland, valt er een omslag in Freezers oeuvre te bemerken. In deze periode schrijft ze geen proza meer, maar uitsluitend journalistiek werk met een maatschappelijke inslag. In 1968 richtte Freezer, samen met Hedy d'Ancona en Joke Kool-Smit, de Man Vrouw Maatschappij (MVM) op, een organisatie die de emancipatie van de vrouw wilde bevorderen. In datzelfde jaar zette Freezer het tijdschrift Ouderwijs op. Tevens was ze vanaf het begin (1972) betrokken bij het feministische tijdschrift Opzij. Tot haar dood bleef Freezer voor het blad schrijven. Harriët Freezer richtte zich vooral op de ‘gewone’ vrouw. Hieraan heeft ze de bijnaam huis-tuin-en-keukenfeministe te danken. Freezer behandelde de vrouwenkwesties door op humoristische wijze alledaagse voorbeelden te geven en uit eigen ervaring te vertellen. Tevens bewoog ze zich op de voorgrond van de vrouwenbeweging zonder het grote publiek van zich te vervreemden. Freezer was in het bijzonder erg voorzichtig met de woorden ‘emancipatie’ en ‘feminisme’. Naast het schrijven van columns en verhalen hield Freezer feministisch getinte lezingen en debatten en was ze regelmatig op de radio te horen. Ze werd vooral beroemd door haar vertaling van het boek: ‘Sjakie en de chocoladefabriek’. Overleden te Utrecht. Vanwege haar bijdrage aan de vrouwenemancipatie stelde Opzij, een jaar naar haar dood, de Harriët Freezerring in, een prijs die jaarlijks wordt uitgereikt aan een persoon of instantie die zich inzet voor vrouwenbelangen.

Admin: Data import; schrijvers - page-props

2021-12-24T16:46:25Z

Data import; schrijvers - page-props

ws-page-props
← Oudere versie	Versie van 24 dec 2021 16:46
Regel 1:	Regel 1:
		{{Person
		\|Tabel=tblSchrijvers
		\|MemoID=20982
		\|GUID={C4298522-2728-11D8-B1DD-00105A7169F9}
		\|ID=1376
		\|NaamBiblio=Freezer, Harriet
		\|NaamGew=Harriet Freezer
		\|NaamNr=483
		\|NaamSoort=Pseudoniem
		\|Primair=Persoon/N483
		\|Pic=freezer_harriet.jpg
		\|HeeftPic=1
		\|DatumGeboren=09-11-1911
		\|DatumOverleden=25-12-1977
		\|Nat=Nederland
		}}

Admin: Data import; schrijvers - base-props

2021-12-24T16:14:31Z

Data import; schrijvers - base-props

Nieuwe pagina